• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

یهود و بهشت (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منطق یهود انحصار و اختصاص بهشت برای یهودیان است و غیر از یهودی کسی داخل بهشت نمی‌شود.



منطق یهود انحصار و اختصاص بهشت برای یهودیان است و غیر از یهودی کسی داخل بهشت نمی‌شود، چنان که ادعای نصاری نیز انحصار بهشت برای نصرانی است و جز نصرانی کسی نباید آرزوی بهشت را در سر بپروراند؛ وقالوا لن یدخل الجنة الا من کان هودا او نصـری تلک امانیهم قل هاتوا برهـنکم ان کنتم صـدقین.(آنها گفتند: «هیچ کس، جز یهود یا نصاری، هرگز داخل بهشت نخواهد شد.» این آرزوی آنهاست! بگو: «اگر راست می‌گویید، دلیل خود را (بر این موضوع) بیاورید!»)


از آنجا که قرآن حکیم به استوارترین طریق هدایت می‌کند، پس سخنی نمی‌گوید، مگر آن که همراه متن برهان بیان کند؛ چه در این سخن کمالی را برای چیزی ثابت کند یا از آن نفی کند و هیچ سخنی را بر مبنای عنوان و اسم و انتساب به کتاب پایه گذاری نمی‌کند. از این رو در هیچ جای قرآن دیده نمی‌شود که کسی بهشتی خوانده شود یا از آتش جهنم در امان بماند، مگر این که دارای دو صفت باشد؛ حسن فاعلی یعنی شخص مؤمن باشد و حسن فعلی یعنی عمل صالح انجام دهد. چنان که هیچ کس به آتش تهدید نمی‌شود، مگر این که یکی از این دو صفت را نداشته باشد، یعنی ایمان ندارد یا مؤمن است، ولی در ایمان خود خیر و عمل صالح کسب نکرده است. در این آیه برای این جمله را بر اهل کتاب متوجه می‌کند که سعادت واقعی انسان دائر مدار نامگذاری نیست و احدی در درگاه خدا احترامی ندارد مگر در برابر ایمان واقعی و عبودیت. خداوند متعال در این آیه پس از اثبات این واقعیت که آنها هیچ دلیلی بر این مدعی ندارند و ادعای انحصاری بودن بهشت، تنها خواب و خیالی است که در سر می‌پرورانند، معیار اصلی و اساسی ورود در بهشت را به صورت یک قانون کلی بیان فرموده است.


۱. بقره/سوره۲، آیه۱۱۱.    
۲. ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۱، ص۳۸۹.    
۳. تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۱، ص۴۰۳.    



فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «یهود و بهشت».    



جعبه ابزار