آخر الزمان

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به واپسین دوران جهان، آخرالزمان گفته می شود؛ که به طور اخص منظور از آن دوران نزدیک ظهور امام زمان (عجل الله فرجه الشریف) می باشد.


معنای آخرالزّمان

[ویرایش]

آخرالزمان به معنای دوران نبوت پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) از هنگام بعثت تا دامنه قیامت است؛ امّا به طور اخص، زمان ظهور حضرت مهدی (علیه السلام)را از آن اراده می‏کنند.

آخرالزّمان در آیات قرآن

[ویرایش]

آیاتی از قرآن کریم، به رویدادهای آینده انسان و جامعه انسانی اشاره کرده است؛ همچون برپا شدن حکومت توحید و عدالت، خلافت انسان در زمین، وراثت و فرمانروایی صالحان و پیروزی حق بر باطل. این آیات نظر به معنای دوم دارند.

علائم شروع آخرالزّمان در روایات

[ویرایش]

روایات شیعه نیز به گونه مفصّل از آخرالزّمان و نشانه‏هایش یاد کرده‏اند.
از مجموع روایات درباره آخرالزّمان برمی‏آید که نشانه عمده و عمومی آغاز این دوران، فراگیری فساد و تباهی در جامعه انسانی است. در این هنگام است که حضرت مهدی(علیه السلام)ظهور می‏کند و تحوّل ژرف و شگرفی روی می‏دهد و تباهی و ستم از میان می‏رود و جامعه آرمانی اسلام جان می‏گیرد. زمین آباد می‏شود، خردمندی و بالندگی بر جامعه انسانی حاکم می‏گردد و میان انسان و طبیعت آشتی و سازگاری کامل پدید می‏آید.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. التّبیان، ج۷، ص۲۸۳.    
۲. التّبیان، ج۸، ص۱۲۹.    
۳. المیزان، ج۱۴، ص۳۳۰.    
۴. بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۶۶.    
۵. بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۶۶.    
۶. جامعه و تاریخ، ص۶۰.    


منبع

[ویرایش]

کتاب فرهنگ شیعه، تالیف شده توسط جمعى از نویسندگان، ص۳۹.



جعبه ابزار