ده عنوانی که به تازگی ثبت شده اند :

ابو المفاخر رازی (شعر عاشورایی)[ویرایش]

[ادامه]
مقالات مرتبط: ابوالمفاخر رازی.

ابوالمفاخر مَنجیک فاخر رازی، شاعر و ادیب شیعی اواخر سده پنجم و اوایل سده ششم هجری در دوره سلجوقی است. وی که به فضل و دانش شهرت داشت، در صنعت «لغز» (چیستان) سرآمد بود. عمده شهرت او به سبب سرودن قصاید در منقبت ائمه (علیه‌السّلام)، به‌ویژه امام رضا (علیه‌السّلام) است. قصیده مشهور او با مطلع «بال مرصّع بسوخت...» از نمونه‌های برجسته شعر آیینی

 


بینش علمی (فقه سیاسی)[ویرایش]

[ادامه]


بینش علمی پایهٔ مدیریت مؤثر و پیش‌نیاز به‌کارگیری ابزارهای علمی است.
ضعف بینش علمی عامل اصلی آفات نظام اداری محسوب می‌شود.
ارتقای دانش، تخصص و تجربه مدیران با آموزش ضمن‌خدمت برای انطباق با پیچیدگی‌های سازمان ضروری است.

 


واشره[ویرایش]

[ادامه]
منبع: واشره


واشره زنانی‌اند که دندان‌های خود را تیز و نازک می‌کنند و در حدیثی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) واشره و مستوشره لعن شده‌اند؛ این عمل معمولاً توسط زنان مسن برای جوان‌نمایی انجام می‌گیرد و کسی که این کار را برای دیگران می‌کند نیز واشره نامیده می‌شود.
تیز و نازک‌کردن دندان به قصد [۱]     خواستگار یا خریدار، حرام و گرفتن مزد برای آن باطل است؛ اگر بدون قصد تدلیس باشد، طبق برخی مکروه است و برای شوهر بعضی آن را مکروه نمی‌دانند، هرچند در ثبوت کراهت اختلاف و تردید وجود دارد.

 


بیگانه‌مداری (فقه سیاسی)[ویرایش]

[ادامه]


بیگانه‌مداری نوعی ناهمنوایی فرهنگی است.
این پدیده باعث شیفتگی افراطی به فرهنگ‌های دیگر و تضعیف هویت گروه‌ها می‌شود.

 


وارسی[ویرایش]

[ادامه]
منبع: وارسی


وارسی به معنای بررسی و آگاه‌ شدن دقیق است و در موضوعاتی مانند نماز، جهاد، رهن و ودیعه مطرح شده است؛ مستحب است قبل از ورود به مسجد پاکی کفش را وارسی کند.
فرمانده باید پیش از نبرد اسب‌ها را برای جلوگیری از ورود اسب‌های ناتوان وارسی کند؛ در رهن و ودیعه نیز نگهدارنده موظف به وارسی مالِ گرو یا امانت برای جلوگیری از فساد است، هرچند در ضمانِ تلف اختلاف نظر وجود دارد.

 


وادی معیصم[ویرایش]

[ادامه]


وادی معیصم دره‌ای نزدیک منا است که با یک تونل به منا وصل می‌شود و دولت سعودی در سال‌های اخیر قربانگاه را ابتدا به وادی محسّر و سپس به وادی معیصم منتقل کرده است.
اگر قربانی در منا ممکن نباشد، اولاً رعایت الاقرب فالاقرب (مثلاً وادی محسّر) ترجیح دارد؛ در صورت عدم امکان، قربانی در معیصم کافی است، و فقها در مواردی نظرات متفاوتی درباره جایگزینی مکه یا هر جای حرم و تاخیر در ذبح دارند.

 


دار الاسلام بدون مسلمان (فقه سیاسی)[ویرایش]

[ادامه]
دار الاسلام بدون مسلمان
بر اساس نظريۀ محقق حلى كه مورد تأييد شارحان كتاب وى (شرايع الاسلام) مانند صاحب جواهر و صاحب مسالك قرار گرفته، يكى از صور دار الاسلام به اين شكل تصوير شده كه خالى از مسلمانى باشد كه الحاق طفل (پيدا شده) به وى محتمل باشد. بديهى است يكى از موارد اين فرض چنين خواهد بود كه دار الاسلام بدون وجود هرگونه مسلمانى باشد.
براساس اين فرض، مى‌توان دار الاسلام را حتى در مورد مناطق ذمى نشين متمركزى كه همۀ ساكنان آن اهل ذمه هستند، صادق دانست.
از سوى ديگر شيخ طوسى دار الاسلام را به سه نوع تقسيم مى‌كند:

 


دار الاسلام در دیدگاه ابن ادریس (فقه سیاسی)[ویرایش]

[ادامه]


دار الاسلام در دیدگاه ابن ادریس سرزمینی است که احکام اسلام در آن نافذ باشد و آن را به بلاد احداث‌شده به‌دست مسلمانان، سرزمین‌های مفتوح‌العنوه و اراضی صلحی با دو شاخه واگذار‌شده به اهالی یا به مسلمانان تقسیم می‌کند.
وی به امکان محدودسازی برخی شعائر اهل ذمه در بعضی اقسام دارالاسلام اشاره می‌کند، اما چگونگی اجرای احکام اسلامی در عصر غیبت و دامنه این احکام را به‌روشنی تبیین نمی‌کند.

 


دار الاسلام (فقه سیاسی)[ویرایش]

[ادامه]


دار الاسلام به سرزمین‌هایی اطلاق می‌شود که اسلام در آن‌ها حاکم است یا احکام و شعائر اسلامی به‌طور مؤثر اجرا می‌شود.
فقها و اندیشمندان اسلامی در تعریف دار الاسلام معیارهای گوناگونی چون حاکمیت سیاسی اسلام، نفوذ احکام شرعی، اکثریت مسلمانان یا تحقق «امان» را مطرح کرده‌اند.
در فقه اسلامی، تشخیص دار الاسلام نقش مهمی در تمایز آن از دار الحرب و دار العهد و در تعیین احکام حقوقی، سیاسی و اجتماعی دارد.

 


بیت المال1[ویرایش]

[ادامه]
بيت‌المال
بيت‌المال: محل نگهدارى اموال عمومى.
بيت‌المال به مكانى گفته مى‌شود كه اموال عمومى متعلق به همۀ مسلمانان در آن جا فراهم و نگهدارى مى‌شود، تا در مصالح آنان صرف شود. عنوان «بيت‌المال» برخود اموال نيز اطلاق مى‌گردد. در كلمات فقها عنوان ياد شده بر محل نگهدارى اموال متعلق به قشر خاصى از مسلمانان همچون خمس و زكات و نيز بر محل نگهدارى اموال ويژه امام (ع) همچون انفال، اطلاق شده است. از اين عنوان در باب‌هاى زيادى نظير طهارت، صلات، زكات، خمس، حج، جهاد، تفليس، سبق و رمايه، طلاق، لقطه، ارث، قضاء، شهادات، حدود، قصاص و ديات، سخن رفته است.

 






جعبه ابزار