آیات موعود(خام)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اشاره: سيماي درخشان ائمه هدي (ع) در قرآن كريم همواره روشنگر راه شيعيان و پيروان ايشان بوده و هست و در اين ميان آيات مربوط به موعود آخرالزمان (ع) درياي نوري است كه تلألؤ آن افق هاي آينده جامعه بشري را آشكار مي كند و به قلب مؤمنين اطمينان مي بخشد.
در اين رهاورد قطره اي از اين دريا را هديه به پيشگاهش مي كنيم.
از هر جزء قرآن كريم يك آيه كه براساس روايات درباره آن وجود مقدس است همراه با حديثي از امامان معصوم (ع) استخراج كرده ايم.
فاستبقواالخيرات أين ما تكونوا يأت بكم اللّه جميعا.(بقره:۱۴۸)
پس در خيرات پيشي بگيريد، هركجا باشيد خداوند همه شما را خواهد آورد.
امام صادق (ع) مي فرمايند:
الخيرات الولاية و قوله تعالي: «أين ما تكونوايأت بكم اللّه جميعا»؛ يعني أصحاب القائم (ع) الثلاثمائة و البضعة عشر [رجلاً [قال: هم و اللّه الأمّة المعدودة، قال: يجتمعون واللّه في ساعة واحدة قزع كقزع الخريف.(روضه كافي، ص ۳۱۳)
خيرات، ولايت است و فرمايش خداي تعالي كه: «هر كجا باشيد خدا همه شما را خواهد آورد»؛ منظور اصحاب قائم (ع) سيصد و ده و چند [۱]     است» فرمود: «به خدا سوگند امت معدوده ايشانند». حضرت فرمود: «همچون ابرهاي پاييزي پي درپي در يك ساعت جمع خواهند شد».
۲
و لنبلونّكم بشي ءٍ من الخوف و الجوع و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و بشّر الصابرين.(بقره:۱۵۵)
و شما را به چيزي از ترس و گرسنگي و كمي مال و جان ها و ثمرات مي آزماييم و بشارت ده صابران را.
امام صادق (ع) مي فرمايند:
لا بّد أن يكون قيام القائم، عليه السلام، سنة تجوع فيها الناس و خوف شديد من القتل و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و أنّ ذلك في كتاب اللّه يبيّن ثم تلا هذه الاية.(كتاب الغيبة، ص ۱۳۲)
ناچار پيش از قيام قائم سالي خواهد بود كه مردم در آن گرسنگي كشند و ترس شديدي از كشتار به آنها رسد و در اموال و جان ها و ثمرات كمبودي حاصل گردد و البته در كتاب خدا به روشني آمده است.
سپس اين آيه را تلاوت كردند.
۳
وله أسلم من في السموات و الأرض طوعاً و كرهاً و إليه يُرجعون.(آل عمران:۸۳)
و هر كه در آسمان ها و زمين است خواه و ناخواه مطيع خداست و همه به سوي او رجوع خواهند كرد.
امام صادق (ع) فرمودند:
إذا قام القائم (ع) لا تبقي أرض إلاّ نودي فيها بشهادة أن لا إله إلاّ اللّه و أنّ محمّدا رسول اللّه.(تفسير عياشي، ج ۱، ص ۱۸۳)
وقتي قائم قيام كند زميني باقي نمي ماند مگر آنكه در آن به يكتايي خداوند و رسالت محمد ندا داده شود.
۴
يا أيّها الذين آمنوا اصبروا و رابطوا و اتّقواللّه لعلّكم تفلحون.(آل عمران:۲۰۰)
اي كساني كه ايمان آورديد صبر كنيد و يكديگر را به صبر واداريد و مرابطه كنيد و تقوا پيشه سازيد، شايد كه رستگار شويد.
امام باقر (ع) درباره اين آيه فرمودند:
إصبروا علي أداء الفرائض و صابروا عدّوكم و رابطوا امامكم (المنتظر).(كتاب الغيبة، ص ۱۰۵)
صبر كنيد بر انجام واجبات و با دشمنانتان پايداري كنيد و با امامتان مرابطه نماييد.
۵
و من يطع اللّه و الرسول فأولئك مع الذين أنعم اللّه عليهم من النبيّين و الصدّيقين و الشهداء و حسن أولئك رفيقا.(نساء:۶۹)
و هر كس خدا و رسول را اطاعت كند پس آنان البته با كساني كه خدا بر آنها نعمت داده از انبياء و صديقين و شهداء خواهد بود و اينان چه نيكو رفيقاني هستند.
امام صادق (ع) مي فرمايند:
«نبيين» رسول خدا(ص) است، «صديقين» علي (ع) است، «شهدا» حسن و حسين (ع) هستند، «صالحين» ائمه اند و «نيكو رفيقان» قائم از آل محمد (ص) است.(تفسير قمي، ج ۱، ص ۱۴۲)
(۱۱)
«و يقولون لولآ أنزل عليه آية من ربّه فقل إنّما الغيب للّه فانتظروا إنّي معكم من المنتظرين»(یونس:۲۰).
و گويند چرا آيتي از پروردگارش بر او نازل نمي شود، پس بگو همانا غيب مخصوص خداوند است؛ پس منتظر باشيد كه من نيز از منتظران هستم.
امام صادق(ع) فرمود:
المتقون شيعة علي(ع) والغيب فهوالحجة القائم(ع)(كمال الدين و تمام النعمه، ج ۲، ص ۳۴۰).
«متقون» شيعيان علي(ع) هستند و «غيب» آن حجت قائم(ع) است.
(۱۲)
«و لئن أخّرنا عنهم العذاب إلي أمّة معدودة ليقولنّ ما يحبسه»(هود:۸).
و چنانچه عذاب را تا هنگام معيني به تأخير اندازيم گويند چه چيز موجب تأخير عذاب شده است؟
حضرت صادق(ع) فرمود:
العذاب خروج القائم(ع) والامة المعدودة اهل بدر و اصحابه(كتاب الغيبه، ص ۱۲۷).
«عذاب» خروج قائم(ع) است و «امة معدوده» اهل بدر و اصحاب آنند.
(۱۳)
«و ذكّرهم بأيّام اللّه »(ابراهیم:۵).
و روزهاي خدا را به ياد آنها بياور.
حضرت امام باقر(ع) فرمود:
أيام اللّه عزّوجل ثلاثة: يوم يقوم القائم(ع) و يوم الكرّة و يوم القيامة(معاني الاخبار، ص ۳۶۵).
«ايام اللّه » سه تاست: روزي كه قائم(ع) قيام مي كند و روز رجعت و روز قيامت.
(۱۴)
«و لقد آتيناك سبعا من المثاني والقرآن العظيم»(حجر:۸۷).
و ما هفت آيت مثاني (سبع مثاني) و قرآن عظيم را بر تو نازل كرديم.
حضرت امام صادق(ع) فرمود:
إنّ ظاهرها الحمد و باطنها ولد الولد والسابع منها القائم(ع)(تفسير عياشي، ج۲، ص ۲۵۰).
ظاهر آن سوره حمد است و باطن آن فرزند فرزند و هفتمين آنها حضرت قائم(ع) است.
(۱۵)
«عسي ربّكم أن يرحمكم و إن عدتّم عدنا و جعلنا جهنّم للكافرين حصيرا»(اسراء:۸).
اميد است پروردگارتان باز بر شما مهرباني كند و چنانچه باز به عصيان و گناه بازگرديد ما هم به عقوبت شما بازگرديم و جهنم را زندان كافرين قرار دهيم.
امام صادق(ع) فرمودند:
«عسي ربّكم أن يرحمكم» أي ينصركم علي عدوّكم (ثم خاطب بني امية) «و إن عدتّم عدنا» يعني عدتّم بالسفياني عدنا بالقائم من آل محمد(ع) «و جعلنا جهنم للكافرين حصيرا» اي حبسا يحضرون فيها(تفسير قمي، ج ۲، ص ۱۴).
«اميد است پروردگارتان بر شما مهرباني كند»؛ يعني شما را بر دشمنانتان پيروز كند سپس خطاب به بني اميه فرمود: «چنانچه به عصيان و گناه برگرديد ما هم به عقوبت شما برگرديم»؛ يعني به وسيله سفياني بازگرديد و ما به وسيله قائم آل محمد(ع) بازگرديم و «جهنم را زندان كافران قرار دهيم»؛ يعني زنداني كه در آن محصور بمانند.
(۱۶)
«يعلم مابين أيديهم و ما خلفهم ولا يحيطون به علما»(طه:۱۱۰).
خداوند از آنچه بر خلايق گذشته و از آنچه در آينده مي گذرد خبر دارد و هيچ كس را به او احاطه و آگاهي نيست.
امام صادق(ع) فرمودند:
«ما بين أيديهم» ما مضي من أخبار الأنبياء «و ما خلفهم» من أخبار القائم(ع)»(تفسير قمي، ج۲، ص ۶۲).
«آنچه بر آنان گذشته»؛ يعني آنچه از اخبار و جريانات پيامبران گذشته است و «آنچه در آينده خواهد آمد»؛ يعني آنچه از اخبار حضرت قائم(ع)» خواهد آمد.
(۱۷)
«و لقد كتبنا في الزّبور من بعد الذكر أنّ الأرض يرثها عبادي الصالحون»(انبیاء:۱۰۵).
و به راستي كه ما پس از نوشتن در ذكر در زبور نيز نگاشتيم كه البته بندگان صالح من زمين را به ارث خواهند برد.
امام صادق(ع) فرمودند:
«الكتب كلّها ذكر (اللّه )، «أنّ الأرض يرثها عبادي الصالحون» قال: القائم(ع) و أصحابه(تفسير قمي، ج ۲، ص ۷۷).
كتابها همه «ذكر» خدايند (كتابهاي آسماني)، اینکه فرمود:     «البته زمين را بندگان صالح من به ارث خواهند برد». منظور حضرت قائم(ع) و اصحاب اويند.
(۱۸)
«و عد اللّه الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنّهم في الأرض كما استخلف الذين من قبلهم و ليمكننّ لهم دينهم الذي ارتضي لهم و ليبدلنّهم من بعد خوفهم أمنا يعبدونني لا يشركون بي شيئا و من كفر بعد ذلك فأولئك هم الفاسقون»(نور:۵۵).
خداوند به كساني از شما كه ايمان آورده اند و عمل صالح انجام مي دهند وعده كرده است كه آنها را در زمين جانشين قرار خواهد داد؛ همانطور كه پيشينيان آنها را جانشين قرار داد و دين و آئيني را كه براي آنان پسنديده پابرجا و ريشه دار خواهد ساخت و ترس آنها را به امنيت و آرامش تبديل مي كند، (آنچنان) كه تنها مرا عبادت مي كنند و به من شرك نمي ورزند و كساني كه پس از آن كافر شوند، آنها فاسقانند.
امام صادق(ع) فرمودند:
«وعداللّه ... من قبلهم»... نزلت في علي ابن ابيطالب(ع) و الائمة من ولده(ع)، «وليمكننّ... يشركون بي شيئا»... عني به ظهورالقائم(ع)(تأويل الايات الظاهرة، ص ۳۶۸).
فرمود:     «وعده مي دهد خدا به كساني از شما كه ايمان آورده اند و عمل صالح انجام مي دهند كه آنها را جانشين كند همانطور كه پيشينيان آنها را كرد» درباره اميرالمؤمنين(ع) و ائمه فرزندان او(ع) نازل شده است، و [اينكه فرمود: [«قدرت مي دهد ديني را كه براي آنها پسنديده شده و ترس آنها را تبديل به امنيت مي كند، مرا عبادت مي كنند و به من شرك نمي ورزند» درباره ظهور قائم(ع) است.
(۱۹)
«الملك يومئذ الحق للرحمن و كان يوما علي الكافرين عسيرا»(فرقان:۲۶).
فرمانرواي حق در آن روز خداوند مهربان است و آن روز بر كافران سخت خواهد بود.
معصوم(ع) فرمايد:
إنّ «الملك للرحمن» اليوم و قبل اليوم و بعد اليوم و لكن إذا قام القائم(ع) لم يعبد إّلا اللّه عزوجل»(تأويل الايات الظاهرة، ص ۳۷۲).
محققا فرمانروايي آن روز و قبل از آن و بعد از آن براي خداست، اما وقتي قائم ظهور نمايد به جز خداي بزرگ عبادت نخواهد شد.
(۲۰)
«أمّن يجيب المضطرّ إذا دعاه و يكشف السوء و يجعلكم خلفاء الأرض ءأله مع اللّه قليلاً ما تذكرون»(نمل:۶۲).
آن كيست كه دعاي بيچاره مضطر را به اجابت مي رساند و رنج را برطرف مي كند و شما را جانشين قرار مي دهد؟ آيا خدايي با خداوند يكتا هست؟ اندكي از شما متذكر شوند.
حضرت صادق(ع) فرمودند:
إنّ قائمنا إذا خرج دخل المسجد الحرام و يستقبل القبلة و يجعل ظهره إلي المقام يصلّي ركعتين ثم يقوم فيقول: يا أيّهاالناس: أنا أولي الناس بآدم(ع)؛ أيّها الناس أنا أولي الناس بابراهيم(ع)؛ أيها الناس أنا أولي باسماعيل(ع)؛ أيّها الناس أنا أولي بمحمد(ص). ثم رفع يده إلي السماء و يدعو و يتضرع حتي يقع علي وجهه و هو قول اللّه عزوجل «أمّن يجيب... تذكرون»( تأويل الايات الظاهره، ص ۴۰۲).
محققا حضرت قائم(ع) وقتي خروج كند در مسجد الحرام داخل مي شود و رو به كعبه و پشت به مقام دو ركعت نماز مي گزارد سپس مي ايستد و مي گويد:
اي مردم! من نزديك ترين مردم به آدم(ع) هستم.
اي مردم! من نزديك ترين مردم به ابراهيم(ع) هستم.
اي مردم! من نزديك ترين مردم به اسماعيل(ع) هستم.
اي مردم! من نزديك ترين مردم به محمد(ص) هستم.
سپس دست را به آسمان بلند مي كند و دعا مي كند و تضرع مي نمايد تا اين كه به روي خود مي افتد و اين گفته خداست: «أمّن يجيب المضطرّ إذا دعاه...».
منابع:
(۱) قرآن کریم؛
(۲) روضه كافي؛
(۳) كتاب الغيبة؛
(۴) تفسير عياشي؛
(۵) كتاب الغيبة؛
(۶) تفسير قمي؛
(۷) كمال الدين و تمام النعمه؛
(۸) معاني الاخبار؛
(۹) تأويل الايات الظاهرة؛



جعبه ابزار