اجازه مدبج

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اجازه مدبج، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به اذن نقل حدیث توسط دو راوی هم‌سن یا هم شاگردی به یکدیگر، گفته می‌شود.


توضیح اصطلاح

[ویرایش]

اجازه مدبج آن است که دو راوی که یک استاد دارند و یا هم‌سن هستند به یکدیگر اجازه نقل حدیث بدهند. که اجازه هر کدام به دیگری مدبج نام دارد.
این نوع از اجازه در بین‌ اندیشمندان امامیه شایع است، مثل اجازه شیخ طوسی به سیدمرتضی و اجازه‌گرفتن او از سیدمرتضی و اجازه شیخ حر عاملی به علامه مجلسی و اجازه‌گرفتن او از علامه مجلسی.
[۱] مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۶، ص۳۰۳.


مستندات مقاله

[ویرایش]

در تنظیم این مقاله از منابع زیر استفاده شده است:

• مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه.
• عاملی، علی بن احمد، الرعایة فی علم الدرایه.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مامقانی، عبدالله، مستدرکات مقباس الهدایه، ج۶، ص۳۰۳.
۲. عاملی، علی بن احمد، الرعایة فی علم الدرایه، ص۳۵۱.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «اجازه مدبج»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۴/۱۵.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات حدیثی




جعبه ابزار