اجماع فقهاء

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اجماع فقها به اتفاق نظر مجتهدان در امر دینی اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

اجماع فقها، به اتفاق نظر مجتهدان هر عصر در یکی از امور دینی گفته می‌شود.

حجیت اجماع فقها

[ویرایش]

این اجماع حجت است، زیرا اتفاق نظر همه فقها در حکمی از احکام شرعی و فقهی باعث کشف نظر و رأی امام (علیهم‌السلام) می‌گردد، به خصوص اتفاق نظر فقهای متقدم، که معاصر امامان (علیهم‌السلام) یا نزدیک به عصر آنان بودند، مانند: « علی بن ابراهیم »، « علی بن بابویه قمی »، « شیخ کلینی »، « شیخ صدوق »، « شیخ مفید » و « سید مرتضی »، زیرا بی‌تردید آنان هیچ گاه بدون دلیل قطعی یا حجت معتبر به چیزی رأی نمی‌داده و عمل نمی‌کردند. از نظر شیعه ، اجماع اصطلاحی همان اجماع فقها است.
[۲] جناتی، محمد ابراهیم، منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، ص۲۰۸-۲۰۷.
[۳] زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۴۶.
[۴] بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل، الفوائد الحائریة، ص۱۲۰.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل، الفوائد الحائریة، ص۳۹۵.    
۲. جناتی، محمد ابراهیم، منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، ص۲۰۸-۲۰۷.
۳. زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۴۶.
۴. بهبهانی، محمد باقر بن محمد اکمل، الفوائد الحائریة، ص۱۲۰.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اجماع فقهاء».



جعبه ابزار