بذر (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بذر به تخم گیاه فراهم آمده براى کشت، گفته می شود.


معانی بذر

[ویرایش]

بذر، به معنای جوانه گیاه و دانه‌ای که برای زراعت کنار گذاشته می‌شود و نیز به معنای هر دانه‌ای است که پاشیده می‌شود.
[۲] ترتیب العین، ج۱، ص۱۴۴، «بذر».

بذر به بخشی از گیاهان مورد توجه در کشاورزی و باغبانی گفته می‌شود که می‌تواند به تکثیر و تولید مثل آن گیاه منجر شود. در کشاورزی به هر بخش از گیاه که بتواند نسل دیگری از همان گیاه را تولید کند بذر می‌گویند.

کاربرد بذر

[ویرایش]

بذر یكی از نهاده‌هاست و مصارف گوناگون دارد. یكی از مهمترین كاربردهای بذر استفاده از آن برای تكثیر است.

محاسن بذر

[ویرایش]

با انتخاب بذر مناسب و خوب کشاورز بدون پرداخت هزینه‌های كافی به حداكثر عملكرد خواهد رسید.درصورت انتخاب بذر نامناسب حتی با صرف انرژی و نهاده‌های دیگر به مقدار زیاد باز هم نتیجه مطلوب از زراعت گرفته نمی‌شود.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. لسان العرب، ابن منظور، ج۴، ص۵۰، «بذر».    
۲. ترتیب العین، ج۱، ص۱۴۴، «بذر».


منبع

[ویرایش]

فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «بذر».    



جعبه ابزار