تزاحم استصحاب و استصحاب

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تزاحم استصحاب و استصحاب، تنافی میان مفاد دو استصحاب در مقام امتثال می‌باشد.


معنای اصطلاحی

[ویرایش]

تزاحم استصحاب و استصحاب، عبارت است از تنافی میان دو استصحاب در مقام امتثال ؛ برای مثال، در جایی که احتمال زنده بودن غریق وجود دارد، و مقتضای استصحاب حیات هر دو نفر، وجوب نجات آنها است، در حالی که شخص مکلف به نجات هر دو در یک زمان قادر نیست.

نکته

[ویرایش]

در باب تزاحم، در صورت اختلاف ملاک در حکم ، هر کدام که ملاک آن قوی تر باشد، اخذ می‌شود، مثل این که یکی از دو غریق عالم یا صالح و پرهیزگار باشد، که در این صورت، او مقدم می‌شود، ولی اگر هر دو مساوی بودند مکلف، برای نجات هر یک از آنها مخیر است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۳، ص۴۸۰.    
۲. سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۴، ص۲۴۶.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ترکیب اتحادی».



جعبه ابزار