تعارض عام و خاص من وجه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تعارض عام و خاص من وجه به تنافی مدلول دو دلیل دارای نسبت عموم و خصوص من وجه می گویند.


تعریف

[ویرایش]

تعارض عام و خاص من وجه، مقابل تعارض عام و خاص مطلق و به معنای تنافی میان مدلول دو دلیلی است که نسبت میان آنها، عموم و خصوص من وجه می‌باشد،

← مثال


مانند: تعارض دلیل «اقتل الاسود» با دلیل «لا تقتل الانسان».

اختلاف در تعارض عام و خاص من وجه

[ویرایش]

در تعارض عام و خاص من وجه میان اصولی‌ها اختلاف است:
برخی معتقدند باید بر اساس مرجحات عمل کرد و در این که مرجحات صدوری ملاک است یا خارجی یا جهتی و یا مطلق مرجحات، اختلاف دارند، اما برخی دیگر بر این باورند که در تعارض عام و خاص من وجه، باید میان آن دو جمع عرفی نمود؛ یعنی عام هر یک از آنها به وسیله خاص دیگری تخصیص زده می‌شود.
[۵] سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ص۴۱۹.
[۶] عزیز برزنجی، عبداللطیف عبدالله، التعارض والترجیح بین الادلة الشرعیة، ج۲، ص (۱۲-۱۱).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۷۰.    
۲. اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۴۴۱.    
۳. سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۴، ص (۵۲۱-۵۱۹).    
۴. سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۴، ص۴۶۳.    
۵. سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ص۴۱۹.
۶. عزیز برزنجی، عبداللطیف عبدالله، التعارض والترجیح بین الادلة الشرعیة، ج۲، ص (۱۲-۱۱).
۷. خمینی، روح الله، الرسائل، ج۲، ص (۳۹-۳۵).    
۸. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۳، ص۵۹۰.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «تعارض عام و خاص من وجه».



جعبه ابزار