تعارض عام و مفهوم موافق

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تعارض عام و مفهوم موافق یعنی تنافی مدلول دلیل عام با مفهوم موافق دلیل دیگر است.


تعریف

[ویرایش]

تعارض عام و مفهوم موافق، به معنای تنافی میان مدلول دو دلیلی است که یکی از آنها عام و دیگری مفهوم موافق می‌باشد.
به بیان دیگر، امر دایر است بین ت خصیص عام و بین الغای مفهوم موافق .

← مثال


مانند: تعارض «اکرم الناس» که دلالت بر وجوب اکرام همه مردم داشته و به طریق اولی بر وجوب اکرام عالم فاسق دلالت دارد، با «لاتکرم الفساق من العلماء» که منطوق آن دلالت دارد اکرام عالم فاسق حرام است. اگر نسبت مفهوم به عام ، عموم و خصوص مطلق باشد، در این صورت، مشهور اصولیون مفهوم موافق کلام را از باب اظهر یا نص بودن، بر عام مقدم می‌دانند، چون مفهوم موافق از نظر رتبه از منطوق بالاتر و نسبت به آن کامل تر و روشن تر است.
[۳] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۷۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۱۵۸.    
۲. نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۱، ۲، ص (۵۵۷-۵۵۶).    
۳. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۷۲.
۴. اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۲۱۲.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «تعارض عام و مفهوم موافق».



جعبه ابزار