توکّل بر خدا

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



توکّل در دو معنا به کار رفته است:
۱. واگذار کردن کارها به خداوند متعال.
۲. وکیل شدن از سوی دیگری.
از این عنوان به مناسبت در باب امر به معروف و نهی از منکر و کفّارات سخن رفته است.


معنای توکل به معنای نخست

[ویرایش]

توکّل به معنای نخست عبارت است از اینکه بنده در پرتو اطمینان به حسن تدبیر خداوند و راضی شدن به قضا و قدر الهی، امور خود را به او واگذار و تنها بر او تکیه کند و به جز او امید نداشته باشد و از غیر او نهراسد.

توکل در آیات و روایات

[ویرایش]

توکّل بر خدا در آیات و روایات از صفات مؤمنان شمرده و ثمرۀ یقین دانسته شده و بر تخلّق به آن تأکید و سفارش شده است.

توکل از مکارم اخلاق و مظاهر معروف

[ویرایش]

توکّل از مکارم اخلاق و مظاهر معروف (مقابل منکر) است که بدان توصیه شده و براساس برخی روایات، کفّارۀ فال بد است و اثر سوء آن را از بین می‌برد.
[۹] وسائل الشیعة ج۲۳، ص۴۰۴.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. آل عمران/سوره۳، آیه۱۲۲.    
۲. آل عمران/سوره۳، آیه۱۶۰.    
۳. مائدة/سوره۵، آیه۱۱.    
۴. طلاق/سوره۶۵، آیه۳.    
۵. وسائل الشیعة ج۱۵، ص۱۸۵.    
۶. وسائل الشیعة ج۱۵، ص۱۹۴.    
۷. وسائل الشیعة ج۱۵، ص۲۰۲.    
۸. وسائل الشیعة ج۱۵، ص۲۱۳.    
۹. وسائل الشیعة ج۲۳، ص۴۰۴.
۱۰. منهاج الصالحین (خوئی) ج۲، ص۳۲۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۲، ص۶۶۷.    




جعبه ابزار