حفظ نفس

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حفظ نفس به یکی از امور مورد اهتمام شرع و ملاک برای تشریع برخی احکام اطلاق می‌شود.


تعريف

[ویرایش]

حفظ نفس از اقسام مصالح ضروری است که مورد اهتمام شارع قرار گرفته و اساس بسیاری از قانون گذاری‌های وی بوده است، چرا که انسان موجودی است که مورد تکریم خداوند می‌باشد و خداوند او را بر دیگر آفریده هایش برتری بخشیده و خلیفه خود در روی زمین قرار داده و حق حیات را برای او محترم شمرده است. خداوند در قرآن کریم آیات روشنی درباره حرام بودن قتل انسان بی‌گناه بیان نموده است، مانند: ﴿وَلا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللهُ اِلاّ بِالْحَقِّ﴾.
هم چنین، برای حفظ نفس، کیفرها و عقوبت‌هایی همانند قصاص و دیه مقرر کرده است، چنان که می‌فرماید:
«و من یقتل مؤمناً متعمّداً فجزاؤه جهنم خالداً فیها».
[۳] زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۲، ص۱۰۲۱.
[۴] زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۹۲.
[۵] غزالی، محمد بن محمد، المستصفی من علم الاصول (به ضمیمه فواتح الرحموت بشرح مسلم الثبوت)، ج۱، ص۲۸۷.
[۶] ادریس، عوض احمد، الوجیز فی اصول الفقه، ص (۷۲-۷۱).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. اسراء/سوره۱۷، آیه۳۳.    
۲. نساء/سوره۴، آیه۹۳.    
۳. زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۲، ص۱۰۲۱.
۴. زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۹۲.
۵. غزالی، محمد بن محمد، المستصفی من علم الاصول (به ضمیمه فواتح الرحموت بشرح مسلم الثبوت)، ج۱، ص۲۸۷.
۶. ادریس، عوض احمد، الوجیز فی اصول الفقه، ص (۷۲-۷۱).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «حفظ نفس».



جعبه ابزار