حمل و نقل (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حمل و نقل به معنای جابجایی بار است.


معنای حمل و نقل

[ویرایش]

«حمل» به معنای بردن چیزی از جایی به جایی و بار برداشتن
[۱] فرهنگ فارسی، ج۱، ص۱۳۷۴، «حمل».
و «نقل» به معنای از جایی به جای دیگر بردن چیزی و تغییر مکان دادن است.
[۲] فرهنگ فارسی، ج۴، ص۴۷۹۵، «نقل».
در این مدخل، حمل و نقل به معنای عرفی ـ نه هر نوع جابه جایی ـ مقصود است که از جملاتی مانند «حملناهم فی البر و البحر» استفاده شده است.

حکم حمل و نقل

[ویرایش]

جابه جایی کالاهای حلال، مانند مواد غذایی حلال، جایز و حمل کننده مستحق اجرت آن است. حمل و نقل کالاهای حرام، مانند مواد مست کننده حرام و قرارداد باطل است و در نتیجه حمل کننده در صورت علم به آن مستحق هیچ اجرتی نخواهد بود.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فرهنگ فارسی، ج۱، ص۱۳۷۴، «حمل».
۲. فرهنگ فارسی، ج۴، ص۴۷۹۵، «نقل».
۳. اسراء/سوره۱۷، آیه۷۰.    
۴. فرهنگ فقه فارسی، ج۳، ص۳۷۵.    
۵. تحریر الوسیلة ج۱،ص ۴۹۶.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حمل و نقل»    



جعبه ابزار