ذوقی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ميرزا ابوالقاسم «ذوقى» اصفهانى از شاعران خاندان ادب در
قرن سیزدهم هجری بود كه در محيطى سرشار از
فرهنگ و
هنر پرورش يافت و در كنار شاعرى، با
خوشنویسی و حضور در محافل ادبى
اصفهان و
شیراز شناخته مىشد.
میرزا ابو القاسم ذوقی، در سال ۱۲۷۳ ه. ق. در اصفهان تولد يافت. وى برادر مهتر مرحوم غمگين اصفهانى و برادرزادهى محمد ابراهيم ساغر، شاعر شهير قرن سيزدهم هجرى است كه در خاندان ادب و كمال پرورش يافت.
ذوقى علاوه بر شاعرى از حسن خط بهرهمند بود. او در برخى از مجامع ادبى اصفهان و شيراز شركت مىجست. ذوقى از طريق تجارت و چندى نيز از راه منشيگرى زندگى كرد و تا پايان عمر مجرد زيست و اواخر زندگى به انزوا و گوشهگيرى پرداخت
ميرزا ابو القاسم ذوقى در
ایران اشعارش مشتمل بر پنج هزار بيت است كه پس از فوتش به همت و سرمايهى برادرش «غمگين» به چاپ رسيد.
ذوقى در دوازدهم محرم الحرام ۱۳۳۶ قمرى به مرض استسقاء درگذشت.
| اين حسین كيست كه حق دلبر جانانهى اوست • • • • • بحر عصمت صدف، اين گوهر يكدانهى اوست | | |
| اين همان شمع شبستان ولايت، كه ز عشق • • • • • شمع ايوان فلك، سوخته پروانهى اوست | | |
| گاه چون آيهى رحمت، شرف دوش نبى است • • • • • گاه چون مُهر نبوت به سر شانهى اوست | | |
| اين همان شاه كه با خيل ملك، روح الامین • • • • • به گدايى همه شب بر در كاشانهى اوست | | |
| آن كه در بزم صفا نرد وفا باخت، چنانك • • • • • عقل كل، مات رخ بازى شاهانهى اوست | | |
| اين همان رند قدح نوش كه تا چرخ نهم • • • • • از ازل تا به ابد نالهى مستانهى اوست | | |
| مىگسارىست، كه هردرد غم و زهر الم • • • • • داشت ساقى ازل جمله به پيمانه اوست | | |
| اين همان بادهپرست است و همان بادهفروش • • • • • كآب شمشير، مى و ماريه ميخانهى اوست | | |
| آنكه افسانهى خوبان شده در عرصهى حسن • • • • • گوش آفاق پر از قصّه و افسانهى اوست | | |
| چون خدا نيست مكانيش، و ليكن گويند • • • • • عرصهى كرب و بلا خانهى ويرانهى اوست | | |
| اين جوابىست بر آن مرثيهكش گفت «وصال» • • • • • «اين حسين كيست كه عالم همه ديوانهى اوست» | | |
| | |
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۲، ص۱۰۳۹.
