ذو الید

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ذو الید به معنی متصرّف در چیزى است.


تعریف ذو الید واحکام آن

[ویرایش]

به کسى که نسبت به چیزى استیلا و سلطنت دارد ذو الید گویند.
[۱] فقه الشیعة ج۶ ص۱۶۱
[۲] شرح تبصرة المتعلمین (القضاء) ص۱۷۸
استیلا بر چیزى نشانه مالکیت آن است ( قاعده ید).
[۴] غایة الآمال ج۱ ص۱۰
چنان که قول صاحب ید نسبت به طهارت و نجاست چیزى که بر آن استیلا دارد؛ خواه به نحو مالکانه یا غیر مالکانه، بنابر قول مشهور پذیرفته است ( قاعده حجیت قول ذی الید).
[۵] التعلیقة الإستدلالیة على تحریر الوسیلة ج۱ ص۶۶
[۶] اوثق الوسائل ص۵۴۲
[۷] المعالم الزلفىٰ ص۴۸۹
[۸] العمل الأبقىٰ ج۱ ص۱۶۳
[۹] القواعد الفقهیة (بجنوردى) ج۱ ص۱۶۰





پانویس

[ویرایش]
 
۱. فقه الشیعة ج۶ ص۱۶۱
۲. شرح تبصرة المتعلمین (القضاء) ص۱۷۸
۳. الخلاف ج۶ ص۳۴۸    
۴. غایة الآمال ج۱ ص۱۰
۵. التعلیقة الإستدلالیة على تحریر الوسیلة ج۱ ص۶۶
۶. اوثق الوسائل ص۵۴۲
۷. المعالم الزلفىٰ ص۴۸۹
۸. العمل الأبقىٰ ج۱ ص۱۶۳
۹. القواعد الفقهیة (بجنوردى) ج۱ ص۱۶۰


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۳، ص۷۱۶.    




جعبه ابزار