راه رفتن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



راه رفتن به صورت قدم زدن و پیاده را، راه رفتن می گویند که در بعضی از ابواب فقه به مناسبت از آن سخن گفته شده است.


معنای لغوی راه رفتن

[ویرایش]

راه رفتن، پیمودن مسیرى، پیاده پیمودن‏ مسیرى را می گویند.

اطلاقات واژه

[ویرایش]

راه رفتن دو اطلاق دارد: یکى پیمودن راهى، قطع نظر از چگونگى آن به صورت پیاده یا سواره و دیگرى، قدم زدن و پیاده روى؛ مقابل سواره پیمودن آن.مراد از راه رفتن در این مقاله، معناى نخست است.

جایگاه فقهی

[ویرایش]

از آن در بابهاى طهارت، صلات و اطعمه و اشربه سخن گفته‏اند.

احکام راه رفتن

[ویرایش]

راه رفتن در فقه اسلامی دارای احکامی است که به اهم ان ها اشاره می نماییم:

← تشیع جنازه


در تشییع جنازه، پیشاپیش جنازه حرکت کردن کراهت دارد و مستحب است تشییع کننده پشت سر یا در یکى از دو طرف جنازه حرکت کند.

← راه رفتن بر روی قبر


راه رفتن بر روى قبر ها مکروه است؛ هرچند برخى، کراهت را به نشستن روى آنها اختصاص داده‏ اند.

← نماز در حال راه رفتن


به جا آوردن نماز واجب در حال حرکت صحیح نیست، مگر آنکه ضرورت اقتضا کند. در این صورت، باید در حدّ امکان رو به سمت قبله کند و براى رکوع و سجود با سر اشاره نماید.

←← نماز مستحب


خواندن نمازهای مستحب در حال حرکت مطلقا صحیح است و روبه سمت قبله کردن، هرچند با امکان آن، لازم نیست. البته برخى، جواز خواندن نافله را در حال حرکت، به سفر اختصاص داده‏ اند؛ هرچند مشهور میان سفر و حضر تفاوت قائل نشده‏اند.

← خوردن غذادر حال راه رفتن


غذا خوردن در حال راه رفتن مکروه است.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام ج۴، ص۲۶۶-۲۶۷.    
۲. جواهر الکلام ج۴، ص۳۵۱-۳۵۲.    
۳. جواهر الکلام ج۷، ص۴۲۷-۴۲۸.    
۴. جواهر الکلام ج۸، ص۸-۱۳.    
۵. جواهر الکلام ج۳۶، ص۴۶۹.    


منبع

[ویرایش]

جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی،فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۴۰-۴۱



جعبه ابزار