رذیلت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



رذیلت در علم اخلاق بر هر صفت ناپسند همچون تکبر اطلاق می شود.از عنوان یاد شده در بابهایى نظیر صلات، حج و امر به معروف و نهی از منکر سخن گفته‏اند.


رذیلت در علم اخلاق

[ویرایش]

در علم اخلاق، رذیلت بر هر صفت زشت و ناپسند، همچون تکبر، عجب، حسد، بخل، حرص و غیر آنها از صفات حیوانی اطلاق مى‏شود.
مقابل آن، فضیلت است که بر صفات پسندیده و انسانى نظیر صداقت، تواضع و قناعت اطلاق مى‏گردد.

رذیلت درآیات و روایات

[ویرایش]

در بسیارى از آیات و روایات به تحصیل فضایل و تزکیه و تهذیب نفس از رذایل اخلاقی سفارش و تأکید شده است.چنان که در جوامع حدیثی، بویژه وسائل الشیعة، بابهایى چند بدین منظور اختصاص یافته است.

احکام رذیلت

[ویرایش]


← پاکی امام جمعه از رذائل


شایسته است خطیب جمعه (امام جمعه) از رذایل اخلاقى پاک و مبرا باشد.

← از مستحبات نماز استسقاء


مستحب است نماز استسقا پس از توبه و تصفیه نفس از رذایل اخلاقى به جا آورده شود.

← ذکر رذائل در حال احرام


از مصادیق فسوق- که بر مُحرم حرام مى‏باشد- بر شمردن فضایل و مناقب براى خود و نسبت دادن رذایل به دیگران و برى دانستن خود از آنها است.

← پرهیز مومنان از رذائل اخلاقی


شایسته است مؤمنان، بویژه عالمان دینی و کسانى که رسالت ارشاد و هدایت مردم را بر عهده دارند، در تزکیه و تصفیه نفس خویش از رذایل و آراستن خود به فضایل بر دیگران پیشى گیرند.
[۵] کلمة التقوى‏ ج۲، ص۳۱۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. وسائل الشیعة ج۱۶، ص۵-۱۰۷.    
۲. الروضة البهیة ج۱، ص۶۶۱.    
۳. الروضة البهیة ج۱، ص۶۹۱.    
۴. مختلف الشیعة ج۴، ص۸۵.    
۵. کلمة التقوى‏ ج۲، ص۳۱۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۹۲-۹۳.    





جعبه ابزار