زغال

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



زغال چوب سوخته ای که اعظم ترکیبات آن تبدیل به کربن شده است.


اصطلاح زغال‏

[ویرایش]

چوب و دیگر اندامهاى گیاهى نیم سوخته را زغال گویند.

← معنی زغال


زغال عبارت است از چوب سوخته‏اى که پیش از سوختن کامل، آن را خاموش کرده باشند، به گونه‏اى که قسمت اعظم ترکیبات آن تبدیل به کربن شده باشد.
[۱] لغت نامه دهخدا.


← کاربرد زغال در فقه


از آن در باب طهارت و صلات سخن گفته‏اند.

← زغال در طهارت


استحاله از مطهرات است؛ لیکن در اینکه تبدیل چوب نجس به زغال، موجب استحاله و در نتیجه پاکی آن مى‏شود یا نه، اختلاف است.
[۴] العروة الوثقى‏ ج۱، ص۲۵۸.


← زغال در صلات


صحت سجده بر زغال اختلافی است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. لغت نامه دهخدا.
۲. الحدائق الناضرة ج۵، ص۴۶۳.    
۳. جواهر الکلام ج۶، ص۲۷۱-۲۷۲.    
۴. العروة الوثقى‏ ج۱، ص۲۵۸.
۵. مستند الشیعه ج۵، ص۲۵۲.    
۶. جواهر الکلام ج۸، ص۴۱۶.    
۷. العروة الوثقی‌ ج۲، ص۳۸۹.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۲۳۶.    




جعبه ابزار