سید ماجد بحرانی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ابو علی، سید ماجد بن سید هاشم عریضی صادقی بحرانی، از فقها و شعرای برجسته
شیعه در قرن
یازدهم هجری بود که پس از تحصیل در
بحرین، به
عراق[[]] و
حجاز سفر کرد و سرانجام در
شیراز اقامت گزید و به عنوان
شیخالاسلام به تدریس و فتوا پرداخت.
وی شاگردانی برجسته مانند
ملا محسن فیض کاشانی را تربیت کرد.
او
دیوان شعر از خود به جای گذاشت که مورد تحسین
شیخ بهایی قرار گرفت.
از مهمترین آثار
بحرانی، میتوان به
سلاسل الحدید و
رساله یوسفیه اشاره کرد.
بحرانی، از فقها و مشاهیر علمای عصر خویش و از شعرای قرن یازدهم هجری است.
ولادت و نشأت
سید ماجد، در بحرین بود.
پس از اخذ مقدمات و
ادبیات عربی،
فقه و حدیث را از علمای شیعه در بحرین فراگرفت، سپس به حجاز و عراق هجرت نمود و بعد به شیراز بازگشت و در آنجا مقیم شد و به تدریس و فتوی پرداخت و شیخ الاسلام شیراز گردید.
از مشهورترین شاگردان
ماجد بحرانی، عارف و مفسر شیعی ملا محسن فیض کاشانی،
شیخ محمد بن حسن بحرانی،
شیخ محمد بن علی بحرانی و عدهای دیگرند که بعضی از آنها را صاحب «
انوار البدرین» نام برده است.
بحرانی، سیدی محقّق، فاضلی
شاعر، سرایندهای ادیب بود که گفتار عالمانه خود را در کمال
بلاغت و
فصاحت و با دقّت نظر ایراد میکرد.
او در علم و ادب موقعیّتی خاص داشت و سرودههای او در نهایت ارزندگی بود.
دیوان شعری نیز از او باقی مانده است که نسخهای از آن نزد
حرّ عاملی محفوظ بوده است.
حرّ عاملی مینویسد: «
سید ماجد، با شیخ بهایی ملاقات داشته و شیخ از او
مدح و ثنای شایانی میکرد».
بحرانی، نخستین محدّثی بود که احادیث آل عصمت را در شیراز رواج داد.
مهمترین آثار
ماجد بحرانی، عبارتاند از:
•
سلاسل الحدید فی تقیید اهل التقلید،
•
رساله یوسفیه،
•
وجیزة بدیعه،
•
حاشیه علی الاثنی عشریة الصلاتیة.
سید ماجد، به سال ۱۰۲۸ ه. ق در شیراز وفات یافت و در حرم مطهر
احمد بن موسی (علیهالسّلام) (شاهچراغ) مدفون شد و مزار وی در آن عتبه متبرکه معروف است.
| | |
| بکی و لیس علی صبر بمعذور • • • • • من قد اطل علیه یوم عاشور | | |
| و ان یوما رسول اللّه ساء به • • • • • فابعد اللّه عنه قلب مسرور | | |
| اسیدهاشمی بعد سیدکم • • • • • احق منه بابراز المذاخیر | | |
| تلک الدماء الزواکی السائلات علی • • • • • سمر الیعاسیب و البیض المباتیر | | |
| تلک الرؤوس ابت الا العلا فسمت • • • • • علی رفیع من الخرصان مشهور | | |
| یا فجعة اوسعت فی قلب فاطمة • • • • • الزهراء جرح مصاب غیر مسبور | | |
| | |
| | |
۱ - کسی در روز
عاشورا بر او به درازا کشید در گریستن عذری ندارد.
۲ - در این روز خداوند سرور و شادی را از قلب
رسولاللّه (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) دور ساخت.
۳ - آیا بعد از آقای شما، سیّد هاشمی دیگر که بر حقتر از او باشد باقی مانده است؟!
۴ - خونهایی که در
کربلا بر زمین ریخته شد خونهای پاک بزرگان و رؤسای روشنایی دین بود.
۵ - رفعت و بلندمرتبهای آنان از سرهای بر نیزهشان هویدا بود.
۶ - این مصیبتی بود که قلب حضرت
زهرا (سلاماللهعلیها) را مجروح و پارهپاره کرد که التیام نمیپذیرد.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۴۳۴.
