سید معتوق موسوی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سید شهاب الدّین احمد بن ناصر معتوق موسوی حویزی،
شاعر و نویسنده قرن
۱۱ هجری است.
او داراى ديوانى از مدايح و مراثى و موضوعات ديگر است.
سید معتوق موسوی، به سال
۱۰۲۵ ه.ق متولّد و به سال
۱۰۸۷ ه.ق درگذشته است.
او دارای دیوانی از مدایح و مراثی و موضوعات دیگر است.
| | |
| حرّ بنصر اخیه قام مجاهدا • • • • • فهوی الممات علی الحیاة و آثرّا | | |
| حفظ الاخاه و عهده فوفی له • • • • • حتی قضی تحت السیوف معفرا | | |
| ویل لمن قتلوه ظمانا اما • • • • • علموا بانّ اباه یسقی الکوثرا | | |
| لعن الاله بنی امیّة مثلما • • • • • داود قد لعن الیهود و کفرّا | | |
| | |
| | |
۱ - جوانمرد آزادهای که در یاری برادر به جهاد پرداخت و مرگ را بر زندگی ترجیح داد.
۲ - آنقدر در حفظ برادر خود و میثاق با او تلاش کرد تا در زیر شمشیرها به خاک و خون غلتید.
۳ - وای بر کسانی که او را تشنه شهید کردند، در حالی که میدانستند پدرش ساقی کوثر است.
۴ - خداوند
بنیامیّه را لعنت کند. چنان که
داود (علیهالسّلام) یهود را لعن و تکفیر کرد.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۴۴۱.
