صحابی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صَحابی مصاحب رسول خدا صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله می‌باشد.


معنا

[ویرایش]

صحابی منسوب به « صحابه » و صحابه برگرفته از «صُحبت» به معنای ملاقات، همنشینی و معاشرت است؛ لیکن در اصطلاح، صحابی مسلمانی را گویند که رسول خدا صلّی اللّه‌ علیه و آله را دیده باشد. برخی اضافه کرده‌اند که از آن حضرت روایت نیز کرده باشد. برخی دیگر افزوده‌اند:یا رسول خدا صلّی اللّه‌ علیه و آله او را دیده باشد. گفته شده است:صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روایت کرده‌اند
[۱] مجمع البحرین، واژه «صحب»
از آن در اصول فقه و نیز به مناسبت در فقه استدلالی در ابواب مختلف سخن گفته‌اند.

فضیلت زیارت

[ویرایش]

زیارت صحابه برگزیده رسول خدا صلّی اللّه‌ علیه و آله، همچون سلمان ، ابوذر ، عمار و مقداد مستحب است.
[۲] جواهر الکلام ۲۰/ ۱۰۳


مذهب

[ویرایش]

مراد از آن، گفتار یا رفتار صحابه است، بدون آن‌که مستند به قول یا عمل پیامبر صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله باشد. از دیدگاه فقهای شیعه امامی ، گفتار یا رفتار صحابه به خودی خود و به صرف صحابی بودن، بدون استناد به گفتار یا رفتار پیامبر صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله حجت نیست.
[۳] منتهی المطلب ۸/ ۱۷۹ و ۹/ ۲۳۶
[۴] تمهید القواعد/ ۲۷۸
[۵] الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف/ ۱۹۰ و ۳۴۸
[۶] اصول الإستنباط/ ۳۴۰ ۳۴۱


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مجمع البحرین، واژه «صحب»
۲. جواهر الکلام ۲۰/ ۱۰۳
۳. منتهی المطلب ۸/ ۱۷۹ و ۹/ ۲۳۶
۴. تمهید القواعد/ ۲۷۸
۵. الإنصاف فی مسائل دام فیها الخلاف/ ۱۹۰ و ۳۴۸
۶. اصول الإستنباط/ ۳۴۰ ۳۴۱

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۴۵، برگرفته از مقاله«صحابی».    



جعبه ابزار