غایت فوری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به غایت بسیط و فاقد ابتدا و انتها «غایت فوری» گفته می شود.


تعریف

[ویرایش]

غایت فوری، به غایتی گفته می‌شود که بسیط بوده و ابتدا و انتها ندارد؛

← مثال


برای مثال، در جمله «کل شی ء لک حلال حتی تعرف انه حرام بعینه»، شناخت حرام ، غایت فوری است، چون ابتدا و انتها در آن تصور ندارد و به مجرد حصول معرفت، حلیت از بین می‌رود؛ به خلاف «کل شی ء لک حلال حتی یوم الجمعة» که غایت در آن، روز جمعه است که پاره‌ای از زمان بوده و ابتدا و انتهای آن مشخص می‌باشد.

نقش فوریت غایت

[ویرایش]

برخی از اصولی‌ها اعتقاد دارند جمله غایی بدون قرینه، هیچ ظهوری در خروج «نفس غایت» از حکم مغیّا یا دخول در آن ندارد، مگر در مواردی که غایت فوریت داشته باشد، مثل «معرفت حرام» که در چنین جاهایی خود غایت و ما بعد آن از حکم مغیا خارج می‌باشد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حیدری، علی نقی، اصول الاستنباط، ص۱۲۸.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «غایت فوری».



جعبه ابزار