• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

غیث (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




غَيْث (به فتح غین و سکون یاء) یکی از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای باران است.


۱ - معنای لغوی

[ویرایش]

غَيْث: باران است.
طبرسى فرموده: بارانيكه در وقت حاجت آيد كه آن از غوث است و آن نصرتى است كه در شدّت حاجت آيد و ضرر را از بين ببرد.

۲ - کاربرد قرآنی

[ویرایش]

آيه‌: (وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ‌ الْغَيْثَ‌ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا)، شورى: ۲۸. قول طبرسى را تقويت ميكند، يعنى: «خدا آنست كه باران را پس از نوميدى مردم می‌آورد»، نوميدى در وقت حاجت است.
اين لفظ در آیه ۳۴ لقمان و آیه ۲۰ حدید نيز آمده است.

۳ - یغاث

[ویرایش]

(ثُمَّ يَأْتِي مِنْ بَعْدِ ذلِكَ عامٌ فِيهِ‌ يُغاثُ‌ النَّاسُ‌)، يوسف: ۴۹. «يُغاث» ممكن از غَوْث يا از غَيْث باشد، يعنى: «پس از آن سالى می‌آيد كه در آن مردم باران بيابند يا بوسيله باران و نعمت‌ خداوند يارى كرده شوند».

۴ - استغاثة

[ویرایش]

(وَ إِنْ‌ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ‌)، كهف: ۲۹. «استغاثة» ممكن است از غَوْث يا از غَيْث باشد و در «غَوْث» گذشت.

۵ - پانویس

[ویرایش]
 
۱. بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص.    
۲. اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص.    
۳. نجفی، مجمع البحرین، ج، ص.    
۴. حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج، ص.    
۵. مجمع البیان، ج، ص.    


۶ - منبع

[ویرایش]

بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله ""، ج۵، ص.    






جعبه ابزار