لفظ خاص

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



وقتی لفظ یا حکم دارای شمول کمتری در مقایسه با لفظ یا حکم دیگری باشد، آن را خاص می‌گویند.


جایگاه لفظ خاص

[ویرایش]

خاص، مقابل عام بوده و به لفظی گفته می شود که دایره شمول آن بر افرادش، نسبت به عام محدودتر است؛ مانند : کلمه " دانشمندان نحو " که دایره شمول آن از کلمه " دانشمندان " کم تر است.

چند نکته مهم

[ویرایش]


← نکته اول


رابطه میان عام و خاص، رابطه نسبی و اضافی است؛ یعنی ممکن است لفظی در مقایسه با لفظ دیگر، عام و نسبت به لفظی دیگر، خاص باشد.

← نکته دوم


گاهی به خود حکم، و گاهی به لفظ دلالت کننده بر آن، خاص اطلاق می شود.
[۱] اصول الفقه ص ۱۷۳.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. اصول الفقه ص ۱۷۳.
۲. اصول الفقه ج ۱، ص ۱۳۹.    
۳. مبادی الوصول الی علم الاصول، ص ۱۳۱.    


منبع

[ویرایش]

اصطلاح نامه جامع علوم اسلامی.    




جعبه ابزار