مجمل حقیقی خام

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



لفظ دارای اجمال به حسب مراد استعمالی، مجمل حقیقی است.


تعریف

[ویرایش]

مجمل حقیقی، مقابل مجمل حکمی بوده و به لفظی گفته می‌شود که اجمال حقیقی دارد؛ یعنی مراد استعمالی لفظ مدلول دلالت تصدیقی اولی، ظاهر و روشن نیست. علت اجمال، یا ذات لفظ است، مثل: الفاظ مشترک ، و یا عامل خارجی، مثل: همراه بودن کلام با آن چه که برای قرینه بودن صلاحیت دارد، که این امر سبب اجمال لفظ و عدم انعقاد ظهور برای آن می‌گردد.
در کتاب « محاضرات فی اصول الفقه » آمده است:
«ثم ان المجمل تارةً یکون حقیقیا و اخری حکمیا و نقصد بالاول ما کان اللفظ غیر ظاهر فی المراد الاستعمالی و الاول لایخلو من ان یکون اجماله بالذات کاللفظ المشترک او بالعرض کالکلام المحفوف بما یصلح للقرینیة، فانه یوجب اجماله و عدم انعقاد الظهور له».
[۳] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ج۱، ص۲۵۸.
[۴] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۳۳۲.
[۵] ذهنی تهرانی، محمد جواد، تحریر الفصول، ج۳، ص (۱۷۹۵-۱۷۹۴).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۵، ص۳۸۶.    
۲. اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص (۲۲۴-۲۲۳).    
۳. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ج۱، ص۲۵۸.
۴. محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۳۳۲.
۵. ذهنی تهرانی، محمد جواد، تحریر الفصول، ج۳، ص (۱۷۹۵-۱۷۹۴).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «مجمل حقیقی».



جعبه ابزار