میرزا ابوطالب زنجانی‌

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



میرزا ابو طالب (محمد) زنجانی، فرزند میرزا ابو القاسم زنجانی ، در ۱۸ ذی القعده ۱۲۵۹ ق، برابر با ۱۲۱۹ ش، در زنجان متولد شد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

خاندان پدری او از دوره صفویه مقام مرجعیت و قضاوت شهر زنجان را داشتند. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش آغاز کرد و سپس رهسپار قزوین شد. در سال ۱۲۷۸ به نجف رفت و در درس شیخ مرتضی انصاری و شیخ راضی شرکت کرد.
او، همراه با دو برادرش، آیة الله میرزا ابو المکارم و آیة الله آمیرزا ابو عبدالله از برجسته‌ترین شاگردان آیة الله سید حسین کوه کمری تبریزی بود. چهار سال از درس وی بهره برد و از او اجازه اجتهاد گرفت. در سن چهل سالگی به ایران بازگشت و در تهران اقامت گزید. جایگاه علمی و تبحر او در شاخه‌های متفاوت علوم دینی، سبب شد در اندک مدتی در زمره علمای مشهور تهران درآید.
او، علاوه بر فارسی و آذری، با زبان‌های فرانسه، عربی و ترکی استامبولی آشنایی داشت. وی، با نظریات متفکران اروپایی هم عصر خود، از جمله توماس مالتوس و داروین آشنا بود و در نوشته‌های خود از آراء این متفکران استفاده می‌کرد. محکمه شرعی او در تهران معتبر بود و اغلب پرونده‌های قضایی سفارت بریتانیا در محکمه او رسیدگی می‌شد.

رحلت

[ویرایش]

او، بیشتر وقت خود را به تالیف کتاب و تربیت شاگرد گذراند. وی، در ۱۵ ربیع الاول ۱۳۲۹ ق، برابر با ۱۲۸۹ ش، در سن شصت و نه سالگی، در تهران درگذشت و در مشهد در کنار مزار شیخ بهایی دفن شد.

آثار

[ویرایش]

«احکام اوانی الذهب و الفضة»، « ایضاح السبل » در ترجیح و تعادل ، « تحفة القاصد »، «رشحة الخواطر» در احتیاط و توقف، « التنقید » در احکام تقلید ، « غایة المرام » در احکام صیام ، «مرآة العصر»، «الکفایة» در درایه ، «المقابیس فی اصول الفقه»، «مناسک الحج»، «حکم الربا» در جمیع ادیان، «التسامح»، «الذخیرة» در علم درایه ، «رشحة الخاطر» در فساد مقالات اخباریه، «الحق المصاب»، « مقابس الانوار » در اصول ، «المقلة العبراء» در مقتل خامس اصحاب کساء ، «طیف الخیال»، «کیمیای سعادت» ( ترجمه آزاد از «طهارة الاعراق» اثر ابن مسکویه ، از زبان عربی به زبان فارسی ) و «سیاحت نامه» (ترجمه از زبان فرانسه به زبان فارسی).

منبع

[ویرایش]

نرم افزار جامع اصول فقه، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.



جعبه ابزار