نص اهل لغت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نص اهل لغت به تصریح اهل لغت به معنای حقیقی یک لفظ اطلاق می‌شود و در علم اصول فقه کاربرد دارد.


تعریف

[ویرایش]

یکی از راه‌های شناخت حقیقت از مجاز، نص اهل لغت می‌باشد و آن عبارت است از تصریح و تنصیص اهل لغت به این که فلان لفظ برای فلان معنا وضع شده است، مانند این که شخصی به زبان عربی آشنا نیست و نمی‌داند آیا کلمه «اسد» در معنای حیوان درنده به طور حقیقی استعمال می‌شود و یا مجازی، اما پس از مراجعه به اهل‌لغت و تصریح آن‌ها به این که حیوان درنده معنای حقیقی برای لفظ اسد است، به معنای حقیقی پی می‌برد.
در کتاب قوانین الاصول آمده است:
«قانون:اعلم ان الجاهل بکل اصطلاح و لغة اذا اراد معرفة حقائق الفاظه و مجازاته فله طرق:
الاول:تنصیصهم بان اللفظ الفلانی موضوع للمعنی الفلانی و ان استعماله فی الفلانی خلاف موضوعه».
[۳] زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۷۱.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ج۱، ص۱۳.    
۲. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۳۱.    
۳. زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۷۱.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «نص اهل لغت».



جعبه ابزار