• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اول - به فتح الف و سکون واو (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اول و تاویل (به فتح الف و سکون واو) از مفردات نهج البلاغه، به معنای رجوع و برگشت می‌باشد که حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص برگشت دادن در رابطه با خدا و در رابطه با تقوی از این کلمه استفاده نموده است.



اول و تاویل (به فتح الف و سکون واو) به معنای برگشت و رجوع می‌باشد. چنان‌که در لغت آمده است: «آل الیه: رجع.» تاویل نیز به همین معنی آمده است.


آن حضرت (علیه‌السلام) در خصوص برگشت دادن در رابطه با خدا فرموده است: «المنشی‌ء اصناف الاشیاء بلا رویّة فکر آل الیها و لا قریحة غریزة اضمر علیها؛ اصناف موجودات را آفریده بدون اعمال فکری که به آن رجوع کرده و بدون طبیعت مادّی که در آن فکری را نگاه داشته است.» یعنی خدا مانند انسان نیست که اوّل فکری کرده و بعد کاری را انجام بدهد و قبل از این کلام فرموده است: «و انمّا صدرت الامور عن مشیته.» همچنین امام (علیه‌السلام) در رابطه با تقوی فرموده است: «و اعتصموا بحقائقها تؤل بکم الی اکنان الدعة و اوطان السعة و معاقل الحرز؛ به حقائق تقوی چنگ بزنید تا شما را به پناهگاه‌های سهولت و محل‌های وسعت عیش و امانگاه‌های محفوظ برگشت دهد.»


۱. فیروز آبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج۱، ص۹۶۳.    
۲. صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۲۷، خطبه۹۱.    
۳. صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۲۷، خطبه۹۱.    
۴. صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۰۹، خطبه۱۹۵.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «اَول - تأویل»، ص۱۰۰-۱۰۱.    






جعبه ابزار