سید ابراهیم عطّار (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سیّد ابراهیم بن محمد بن علی بن سیف الدین عطّار، از امرای مکّه بوده است.
وی از مشهورترین علمای شاعر نیز بود.
سیّد ابراهیم، از امرای مکّه بوده است.
نسب او از جهت پدر به امام حسن مجتبی (علیهالسّلام) و از جهت مادر به امام حسین (علیهالسّلام) میرسد.
او از مشهورترین علمای شاعر بود.
وی در بغداد متولد شده و در آنجا تحت تربیت پدر خود که از علما بوده، پرورش یافته است.
ابراهیم عطّار، در ماه شعبان سال ۱۲۳۰ ه.ق وفات یافته است.
| | |
| صدر یرضض بالخیول و انّه • • • • • کنز العلوم و عیبة الاسرار | | |
| یا منیة الکرّار بل یا مهجة ال • • • • • مختار بل یا صفوة الجبّار | | |
| صلّی الاله علیکم و احلّکم • • • • • دار السلام فنعم عقبی الدار | | |
| | |
| | |
۱ - سینهای که در زیر سم اسبها لگد مال شده گنجینهی دانشها و صندوق اسرار بود.
۲ -ای آرزوی حیدر کرّار (علیهالسّلام)، وای پارهی قلب محمّد مختار، تو برگزیدهی خداوند جبّار هستی.
۳ - تا دنیا باقی است سلام و درود خداوند بر شما باد.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۴۹۴.
