شیخ علی کاشف الغطاء (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ علی بن شیخ جعفر (صاحب کاشفالغطاء) بن شیخ خضر مالکی نجفی، فقیه و اصولی اهل نجف از قبیله بنیمالک بود.
او در نجف متولد شد و مدتی در کربلا زندگی کرد.
وی در سال ۱۲۵۳ قمری در همانجا درگذشت و سپس در نجف دفن شد.
شیخ علی، از قبیلهی بنی مالک در عراق است.
او در نجف متولد شد.
وی عالمی فقیه و اصولی بود.
علی کاشف الغطاء، پایان عمر خود را در کربلا گذرانیده و در سال ۱۲۵۳ ه.ق در کربلا وفات یافته است.
او را در نجف دفن کردند.
| | |
| مررت بکربلاء فهاج وجدی • • • • • مصارع فتیة غرّ کرام | | |
| اسائل ربعها عن ساکنیه • • • • • ولاة العزّ و الرّتب السّوامی | | |
| و مثل لی الحسین بها غریبا • • • • • عنائی للغریب المستضام | | |
| یحامی عن حقیقته وحیدا • • • • • بنفسی ذلک البطل المحامی | | |
| و لم ارمثل رزئک لیس ینسی • • • • • علی الایّام عاما بعد عام | | |
| الا یا کربلا کم فیک بدر • • • • • علاه الخسف من بعد التّمام | | |
| | |
| | |
۱ - بر کربلا که قتلگاه جوانان برازنده است، گذشتم و اندوه و حزن من شدت یافت.
۲ - از زمین کربلا دربارهی ساکنین آن پرسیدم. آنان که دارای عزت و شرف و مراتب عالی هستند.
۳ - روزی را به خاطر آوردم که امام حسین (علیهالسّلام) در آنجا غریب و تنها بود و رنج و اندوه من به خاطر این غریب (بزرگوار) و مصیبت اوست.
۴ - در آن هنگام او از حقیقت خود به تنهایی دفاع میکرد. جان من فدای این قهرمان مدافع حقیقت باد.
۵ - من مصیبتی چون مصیبت شما ندیدم که هیچگاه با گذشت زمان فراموش نمیشود.
۶ -ای کربلا، چه ماههایی در تو بودند که قرص کامل آنها به خسوف گرایید و ناپدید شد.
مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص.
