شیخ علی کاشف الغطاء (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ علی کاشف الغطاء، فقیه و اصولی اهل نجف از قبیله بنیمالک بود. او در نجف متولد شد، مدتی در کربلا زندگی کرد و در سال ۱۲۵۳ قمری در همانجا درگذشت و سپس در نجف دفن شد.
شیخ علی بن شیخ جعفر (صاحب کاشف الغطاء) بن شیخ خضر مالکی نجفی، از قبیلهی بنی مالک در عراق است. او در نجف متولّد شد و عالمی فقیه و اصولی بود.
پایان عمرش را در کربلا گذرانیده و به سال ۱۲۵۳ ه. ق در کربلا وفات یافته است.
او را در نجف دفن کردند.
• • •
۱ - مررت بکربلاء فهاج وجدی• • • • • مصارع فتیة غرّ کرام
۲ - اسائل ربعها عن ساکنیه• • • • • ولاة العزّ و الرّتب السّوامی
۳ - و مثل لی الحسین بها غریبا• • • • • عنائی للغریب المستضام
۴ - یحامی عن حقیقته وحیدا• • • • • بنفسی ذلک البطل المحامی
۵ - و لم ارمثل رزئک لیس ینسی• • • • • علی الایّام عاما بعد عام
۶ - الا یا کربلا کم فیک بدر• • • • • علاه الخسف من بعد التّمام
۱ - بر کربلا که قتلگاه جوانان برازنده است، گذشتم واندوه و حزن من شدّت یافت.
۲ - از زمین کربلا دربارهی ساکنین آن پرسیدم. آنانکه دارای عزّت و شرف و مراتب عالی هستند.
۳ - روزی را به خاطر آوردم که امام حسین (علیهالسّلام) در آنجا غریب و تنها بود و رنج واندوه من به خاطر این غریب (بزرگوار) و مصیبت اوست.
۴ - در آن هنگام او از حقیقت خود به تنهایی دفاع میکرد. جان من فدای این قهرمان مدافع حقیقت باد.
۵ - من مصیبتی چون مصیبت شما ندیدم که هیچگاه با گذشت زمان فراموش نمیشود.
۶ -ای کربلا، چه ماههایی در تو بودند که قرص کامل آنها به خسوف گرایید و ناپدید شد.
مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص.
