ماندن رهبری در دفتر کار و نرفتن به پناهگاه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ما مقلد حضرت آقا هستیم و فرمایشهای ایشان بر ما حجت بود. اما به نظر می رسد که برای جنگ جاری ایشان فتوایی را در عمل برای ما بیان کردند.
ایشان از یک طرف می دانستند که جنگ می شود و اولین جایی که مورد تهاجم قرار می گیرد دفتر رهبری است. چرا که به دفعات و به صورت علنی توسط دشمن مطرح شده بود. از طرف دیگر در ۱۸ و ۱۹ دی ماه دیدیم که عوامل خارجی و فریب خورده ها به دنبال تغییر نظام هستند.
معظم له در دفتر کار خود ماندند و به مرکز امن نرفتند تا در عمل به مردم اعلام کنند که «شما هم در شهر خودتان بمانید و نگذارید دشمن غلبه کند.»
ما مقلد حضرت آقا هستیم و فرمایشهای ایشان بر ما حجت بود. اما به نظر می رسد که برای جنگ جاری ایشان فتوایی را در عمل برای ما بیان کردند.
ایشان از یک طرف می دانستند که جنگ می شود و اولین جایی که مورد تهاجم قرار می گیرد دفتر رهبری است. چرا که به دفعات و به صورت علنی توسط دشمن مطرح شده بود. از طرف دیگر در ۱۸ و ۱۹ دی ماه دیدیم که عوامل خارجی و فریب خورده ها به دنبال تغییر نظام هستند.
معظم له در دفتر کار خود ماندند و به مرکز امن نرفتند تا در عمل به مردم اعلام کنند که «شما هم در شهر خودتان بمانید و نگذارید دشمن غلبه کند.»
حضور مردم در مساجد و شرکت در تظاهرات شبانه باعث شده که دشمن نتواند با بمباران مراکز امنیتی در شهرها، ایده تغییر نظام را برای عوامل و فریب خوردگان ۱۸ و ۱۹ دی ماه، تسهیل کند.
لذا به نظر می رسد که «حضور ایشان در بیت» و «نرفتن به پناهگاه» برای «بیان حکم شرعی» اما به صورت «عملی» بود تا روشن کنند که در این جنگ اصل نظام در خطر است و مانند «جنگ ۱۲ روزه» نیست که مردم به شهرهای امن هدایت شوند و رزمندگان هم علمیات رزمی خود را انجام دهند.
در روایت است که راوی به امام باقر علیه السلام می گوید دو نفر از اهل کوفه دستگیر شدند و به آن دو گفته شد که از امیرالمومنین بیزاری بجویید. یکی از آن دو برائت جست و دیگری خودداری کرد. کسی را بیزاری جسته بود را آزاد کردند و دیگری را کشتند.
امامی می فرمایند کسی که بیزاری جست، آگاه به مسائل دینش بود و کسی که برائت نجست سریعتر به بهشت وارد شد.
متن روایت عبارت است از:
روایت «قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع رَجُلَانِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ أُخِذَا فَقِيلَ لَهُمَا ابْرَأَا مِنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ فَبَرِئَ وَاحِدٌ مِنْهُمَا وَ أَبَى الْآخَرُ فَخُلِّيَ سَبِيلُ الَّذِي بَرِئَ وَ قُتِلَ الْآخَرُ فَقَالَ أَمَّا الَّذِي بَرِئَ فَرَجُلٌ فَقِيهٌ فِي دِينِهِ وَ أَمَّا الَّذِي لَمْ يَبْرَأْ فَرَجُلٌ تَعَجَّلَ إِلَى الْجَنَّةِ».
از متن روایت می توان استفاده کرد که در شرایط جنگ فعلی، هر دو گروه (گروهی که در شهر بماند یا گروهی به جای امنی برود) مورد تایید امام باقر علیه السلام است.
روایت مربوط به زمانی است که اصل نظام در خطر نباشد و مقابله رزمندگان با دشمن، خطر را دفع کند. اما در حال حاضر ما با دشمن بیرونی در مرزها و با دشمن داخلی در شهرها روبرو هستیم و دشمن بیرون با بمباران مراکز امنیتی و حتی کلانتریها، در حال آسان سازی تصرف شهر است تا دشمنان داخلی بتوانند بدون نیاز به مقابله با نیروی انتظامی، شهر را تصرف کنند.
رهبران جامعه مطابق روایت
«أئِمَّةِ العَدلِ أن يُقَدِّروا أنفُسَهُم بِضَعَفَةِ النّاسِ» باید به اندازه توان ضعیفترین انسانها از آنها مطالبه کنند لذا حضرت آقا مثل ضعیف ترین مردم رفتار کردند.
ایشان می دانستند که دفتر رهبری بمباران می شود و باید در آنجا نمی ماندند و مانند جنگ ۱۲ در محل امن مستقر می شدند اما هجوم از داخل در ۱۸ و ۱۹ دی ماه به اوج خود رسید و با راهپیمایی ۲۲ دی ماه مردم لگدکوب شد اما دشمن به دنبال شعله ور کردن آن است و ایشان برای آن که در عمل نشان دهند که در این مرحل نباید شهر و سنگر را ترک کرد، در دفتر کارشان ماندند.