• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أَزْواجاً (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




اَزْواجاً: (فَاَخْرَجْنَا بِهِ اَزْوَاجاً)    
اَزْواجاً از مادّه‌ زوج گرفته شده است که هم می‌تواند اشاره به اصناف و انواع گیاهان باشد، و هم اشاره سربسته‌ای به مساله زوجیت (نر و ماده بودن) در عالم گیاهان.



{{(آیه):}}الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّن نَّبَاتٍ شَتَّى     (همان خداوندی كه زمین را براى شما محلّ آسايش قرار داد؛ و راه‌هايى براى شما در آن ايجاد كرد؛ و از آسمان، آبى فرستاد كه با آن، انواع گوناگون گياهان را از خاك تيره برآورديم).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: حرف باء در «بِهِ» باء سببیت است، که نظام سببیت و مسببیت میان امور این عالم را تصدیق می‌کند و مراد از ازواج بودن نباتات، انواع و اصناف داشتن آن است، انواع و اصناف نزدیک به هم، همانطور که مفسرین آن را چنین تفسیر کرده‌اند و یا مراد از آن حقیقت معنای زوجیت است که دلالت کند بر اینکه نر و مادگی میان گیاهان نیز هست، هم چنان که علم روز نیز همین را می‌گوید و در حقیقت قرآن کریم در چندین قرن قبل از پیدایش علوم امروز از این حقیقت خبر داده است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ طه/سوره۲۰، آیه۵۳.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۸۴.    
۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۲۵۰.    
۴. ↑ طه/سوره۲۰، آیه۵۳.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱۵.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۲۳۸.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۷۱.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۸۹.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۳.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أَزْواجاً»، ص۴۰.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره طه | لغات قرآن




جعبه ابزار