• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أَسْحار (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





اَسْحار: (وَ بِالاَسْحارِ هُمْ)    
«اَسْحار» جمع‌ «سحر» (بر وزن بشر)، در اصل به معنای‌ «پوشیده و پنهان بودن» است؛ و چون در ساعات آخر شب، پوشیدگی خاصی بر همه چیز حاکم است، «سحر» نامیده شده است.



(وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ)     (و در سحرگاهان استغفار مى‌كردند).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: یعنی در سحرها از خدای تعالی آمرزش گناهان خود را می‌طلبند. بعضی‌ هم گفته‌اند: مراد از استغفار، نماز است ولی این قول بی اشکال نیست. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ ذاریات/سوره۵۱، آیه۱۸.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۰۱.    
۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۳۳۲.    
۴. ↑ ذاریات/سوره۵۱، آیه۱۸.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۱.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۵۴.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۶۹.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۰۵.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۳۴.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أَسْحار»، ص۴۴.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره ذاریات | لغات قرآن




جعبه ابزار