• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

إِسْتَبْرَق (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: استبرق (مفردات‌قرآن).


اِسْتَبْرَق: (اِسْتَبْرَقٍ مُّتَقابِلینَ)    
«اِسْتَبْرَق» به معنای پارچه‌های ابریشمی ضخیم است و جمعی از اهل لغت و مفسران، آن را معرب کلمه فارسی‌ «استبر یا ستبر» (به معنای ضخیم) می‌دانند. این احتمال نیز هست که ریشه آن عربی باشد و از «برق» (به معنای تلالؤ) گرفته شده باشد؛ به خاطر درخشندگی خاصی که این گونه پارچه‌ها دارد.



ترجمه و تفاسیر آیات مرتبط با إِسْتَبْرَق:

۱.۱ - آیه ۵۳ سوره دخان

(يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ)     (آنها لباس‌هايى ازحرير نازك و ضخيم مى‌پوشند، در حالى كه در مقابل يكديگر نشسته‌اند).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه استبرق پارچه ضخیم ابریشمی است، و در اصل فارسی بوده، و به زبان عرب داخل شده است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)

۱.۲ - آیه ۵۴ سوره الرحمن

(مُتَّكِئِينَ عَلَى فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ)     (اين در حالى است كه آنها بر فرش‌هايى تكيه كرده‌اند با آسترهايى از ديبا و ابريشم، وميوه‌هاى رسيده آن دو باغ بهشتى نزديك و در دسترس است).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه استبرق به معنای پارچه ابریشمین درشت‌باف است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)

۱.۳ - آیه ۲۱ سوره انسان

(عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا)     (بر اندام آنها [بهشتیان‌] لباس‌هايى است از حریر نازك سبز رنگ، و از ديباى ضخيم، و با دستبندهايى از نقره آراسته شده‌اند، و پروردگارشان شراب طهور به آنان مى‌نوشاند).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه استبرق به معنای پارچه‌ای است درشت‌باف که از ابریشم بافته شده باشد، این کلمه در اصل عربی نبوده، بلکه از غیر عرب گرفته شده، و تغییری بدان داده شده است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ دخان/سوره۴۴، آیه۵۳.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۰۴.    
۳. ↑ فیروزآبادی، قاموس المحیط، ج۳، ص۲۱۳.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۱، ص۲۲۴.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۱۷۷.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۵، ص۳۷۱.    
۷. ↑ دخان/سوره۴۴، آیه۵۳.    
۸. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۹۸.    
۹. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۲۲۸.    
۱۰. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۱۴۹.    
۱۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۳۲۵.    
۱۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۰۴.    
۱۳. ↑ رحمن/سوره۵۵، آیه۵۴.    
۱۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۳.    
۱۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۸۴.    
۱۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۰۹.    
۱۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۰۹.    
۱۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۱۴.    
۱۹. ↑ انسان/سوره۷۶، آیه۲۱.    
۲۰. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۹.    
۲۱. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۰۹.    
۲۲. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۳۰.    
۲۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۷۸.    
۲۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۲۳.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «إِسْتَبْرَق»، ص۴۱.    






جعبه ابزار