• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ابوایوب سلیمان بن وهب حارثی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


ابوایوب سلیمان بن وهب حارثی (۱۹۰-۲۷۲ هـ)، از علما و فضلای بغداد و صاحب منصب‌های متعدد در دربار خلفای عباسی بود.


ابوایوب سلیمان بن وهب بن سعید حارثی کاتب، سال ۱۹۰ هـ در خانواده‌ای صاحب منصب، در شهر واسط چشم به جهان گشود و از همان کودکی به فراگیری علوم ادبی پرداخت
[۱] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۷.    
و جزو بزرگان و فضلای بغداد در آن عصر قرار گرفت
[۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۰، ص۳۶۵.    
و بیشتر عمرش را در دربار خلفا سپری کرد و در چهارده سالگی برای امر کتابت به دربار مامون (خلافت ۱۹۸-۲۱۸ هـ)
[۳] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۵، ص۲۶۸.    
[۴] زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۳، ص۱۳۷.    
و ایتاخ و اشناس که از وزرای ترک بودند، راه یافت. شعرای بزرگی مانند بحتری و ابی‌تمام طائی در مدح سلیمان و برادرش حسن اشعاری را سروده‌اند.
[۵] ابن‌خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۴۱۵.    

وی در سال ۲۴۷ هـ مامور خراج دربار عباسیان بود
[۶] كندی، محمد بن يوسف، ولاة مصر، ص۲۲۹.
و به سال ۲۵۶ هـ در دوره خلافت مهتدی (۲۵۵-۲۵۶ هـ) به منصب وزارت رسید
[۷] ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۲۳، ص۱۰۷.    
و سپس در سال ۲۶۳ هـ برای مرتبه دوم در دوره خلافت معتمد (۲۵۶-۲۷۹ هـ) برای وزارت برگزیده شد
[۸] ابن‌تغری بردی، یوسف بن تغری بردی، النجوم الزاهره، ج۳، ص۳۷.    
اما پس از یک سال از وزارت عزل گردید و سرانجام در دوره وزارت صاعد بن مخلد
[۹] طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۱۰، ص۹.    
و خلافت موفق عباسی گرفتار زندان شد و روز سه شنبه ۱۷ صفر سال ۲۷۲ در زندان از دنیا رفت.
[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۹.    
[۱۱] ابن‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۷، ص۴۱۸.    
[۱۲] ابن‌جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۲، ص۲۵۱.    
[۱۳] ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۱، ص۵۰.    

وی اثری به نام دیوان رسائل داشته است.
[۱۴] ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۵۴.    
[۱۵] کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۲۷۹.    
[۱۶] بابانی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۳۹۵.    

۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۷.    
۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۰، ص۳۶۵.    
۳. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۵، ص۲۶۸.    
۴. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۳، ص۱۳۷.    
۵. ↑ ابن‌خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۴۱۵.    
۶. ↑ كندی، محمد بن يوسف، ولاة مصر، ص۲۲۹.
۷. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۲۳، ص۱۰۷.    
۸. ↑ ابن‌تغری بردی، یوسف بن تغری بردی، النجوم الزاهره، ج۳، ص۳۷.    
۹. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۱۰، ص۹.    
۱۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۳، ص۱۲۹.    
۱۱. ↑ ابن‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۷، ص۴۱۸.    
۱۲. ↑ ابن‌جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۲، ص۲۵۱.    
۱۳. ↑ ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۱، ص۵۰.    
۱۴. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۵۴.    
۱۵. ↑ کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۲۷۹.    
۱۶. ↑ بابانی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۳۹۵.    


• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۷۸، برگرفته از مقاله «ابوایوب سلیمان بن وهب حارثی».



جعبه ابزار