• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

احمد بن عمر عذری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





احمد بن عمر عذری، (۳۹۳ ـ ۴۷۸ ه) ملقب به ابن دلاّئی، محدث برجسته‌ای بود که در سال ۳۹۳ هجری قمری در مریه به دنیا آمد.
او شاگردانی چون ابوعمر بن عبداللّه البر و ابومحمد ابن حزم داشت.
تألیفاتش شامل کتاب‌های دلائل النبوه، المسالک و الممالک است.
وی در سال ۴۷۸ هجری قمری در مریه درگذشت.



ابوالعباس احمد بن عمر بن انس اندلسی عُذْری ملقب به ابن دلاّئی و ابن دِلهاث، (۳۹۳ ـ ۴۷۸ه) اهل مریه، شهری در سواحل اندلس بود.
او در سال ۳۹۳ هجری قمری به دنیا آمد.
در سال ۴۰۸ هجری به اتفاق پدر و مادرش به مکه سفر نمود و مدت هشت سال در آنجا اقامت گزید.
وی در این مدت از بزرگان و شیوخ آن‌جا بهره علمی برد. همچنین از علما و محدثانی که از مناطق گوناگون به قصد زیارت به مکه می‌آمدند، حدیث شنید.
او حافظ حدیث و مورد اعتماد در نقل روایات و از محدثان برجسته به شمار می‌رفت.
ابن دلاّئی در سال ۴۱۶ هجری به وطن خویش برگشت و در اندلس به محضر درس ابوعلی بجانی و مهلّب بن ابی صفره راه یافت.



احمد بن عمر، از حضور بزرگان و شیوخی از جمله ابوالعباس رازی و ابوالحسن بن جهضم بهره علمی برد. وی از علما و محدثانی که از مناطق گوناگون به قصد زیارت به مکه می‌آمدند، حدیث شنید.
مدتی با ابوذر هروی ملازم و همنشین بود و کتاب صحیح بخاری را هفت مرتبه از او شنید.
در اندلس به محضر درس ابوعلی بجانی و مهلّب بن ابی صفره راه یافت.



ابوالعباس، شاگردانی داشت و برخی از او روایت کردند. از جمله کسانی که از وی روایت کرده‌اند: ابوعمربن عبداللّه البر و ابومحمد ابن حزم



ابن دلاّئی، کتاب‌هایی تألیف کرده است. از جمله:
• دلائل النبوه ؛
• المسالک و الممالک.



احمد عذری سرانجام در آخر ماه شعبان سال ۴۷۸ هجری قمری در مریه درگذشت. پسرش انس بر او نماز گزارد و در مقبره الحوض به خاک سپرده شد.
برخی سال وفات او را ۴۹۸ هجری قمری ذکرکرده‌اند.


۱. ↑ حمیدی، محمد بن فتوح، جذوه المقتبس، ج۱، ص۱۳۶.    
۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۷.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۶.    
۴. ↑ حمیدی، محمد بن فتوح، جذوه المقتبس، ج۱، ص۱۳۶.    
۵. ↑ ابن بشکوال، الصله، ج۱، ص۶۹.    
۶. ↑ حمیدی، محمد بن فتوح، جذوه المقتبس، ج۱، ص۱۳۶.    
۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۶.    
۸. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۶.    
۹. ↑ ابن بشکوال، الصله، ج۱، ص۶۹.    
۱۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۶.    
۱۱. ↑ ابن بشکوال، الصله، ج۱، ص۶۹.    
۱۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۶.    
۱۳. ↑ ابن بشکوال، الصله، ج۱، ص۶۹.    
۱۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۷.    
۱۵. ↑ ابن بشکوال، الصله، ح۱، ص۷۰.    
۱۶. ↑ حمیدی، محمد بن فتوح، جذوه المقتبس، ج۱، ص۱۹۵.    
۱۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۷.    
۱۸. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۷.    
۱۹. ↑ ابن بشکوال، الصله، ج۱، ص۷۰.    
۲۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۱۷.    
۲۱. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۲، ص۵۷۰.    
۲۲. ↑ یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآة الجنان، ج۳، ص۹۳.
۲۳. ↑ ابن حجر عسقالنی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۲، ص۵۷۰.    
۲۴. ↑ ابن عمیره، احمد بن یحیی، بغیه الملتمس، ص۱۹۵.    
۲۵. ↑ بن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ص۵۲۲.    
۲۶. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۳۳۷.    
۲۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد،، العبر، ج۲، ص۳۳۸.    
۲۸. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۴۶۰.    
۲۹. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۴، ص۴۳۹.    
۳۰. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۵، ص۱۱۹.    
۳۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۵۶۷.    
۳۲. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۸۰.    
۳۳. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۱۰۴.]



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «احمد بن عمر عذری»، ج۳، ص۷۸.






جعبه ابزار