• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

احمد بن یوسف سلیکی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: احمد بن یوسف سلیکی


احمد بن یوسف سلیکی (م ۴۳۷ ه) از ادیبان برجسته، شاعران فصیح و نویسندگان توانای قرن پنجم هجری بود.
وی اهل منازْجِرد (منطقه‌ای در بلاد روم) بود و به سمت وزارت ابونصر احمد بن مروان حاکم دیار بکر منصوب شد.
ایشان همچنین کتاب‌های بسیاری جمع‌آوری و تألیف کرد و آن‌ها را وقف مسجد جامع میافارقین و آمِد کرد.
او در معره النعمان با ابوالعلاء معری ملاقات کرد، اما به شکایات وی توجهی نکرد.
اثر او دیوان شعر بوده که در عصر ابن خلکان کمیاب و ارزشمند بود.
وی در سال ۴۳۷ یا ۴۴۹ه در میافارقین درگذشت.



ابونصر احمد بن یوسف سلیکی منازی او اهل منازْجِرد
[۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۴۴.    
[۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
[۳] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
[۴] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
[۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
[۶] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
[۷] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
[۸] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
(شهری در بلاد روم) و ادیبی ماهر، شاعری فصیح و نویسنده‌ای توانا بود.
[۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
[۱۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
[۱۱] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
[۱۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
[۱۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۴.    
[۱۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
[۱۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
[۱۶] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
[۱۷] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
[۱۸] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    



احمد منازی سمت وزارت ابونصر احمد بن مروان حاکم دیار بکر را بر عهده گرفت و کتاب‌های بسیاری جمع‌آوری و تألیف نمود. سپس همه آن‌ها را وقف مسجد جامع مَیّافارقین و مسجد جامع آمِد کرد.
[۱۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
[۲۰] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
[۲۱] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
[۲۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
[۲۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۴.    
[۲۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
[۲۵] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
[۲۶] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
[۲۷] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
[۲۸] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    

او وزیر، در معره النعمان (شهری قدیمی از توابع حمص ما بین حلب و حماة) با ابوالعلاء معری ملاقات داشت و ابوالعلاء از اوضاع نابسامان خود و برخوردهای مردم به او شکایت نمود، اما او به شکایات ابوالعلاء توجهی نکرد.
[۲۹] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
[۳۰] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
[۳۱] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
[۳۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    



اثر ابونصر، دیوان شعر است.
[۳۳] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
[۳۴] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
[۳۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
[۳۶] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
[۳۷] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    
که در عصر ابن خلکان بسیار کمیاب و گران‌سنگ بوده و قطعاتی از آن دیوان در دست مردم بوده است.


سلیکی سرانجام در میافارقین در سال ۴۳۷ یا ۴۴۹ ه درگذشت.
[۳۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۴۴.    
[۳۹] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
[۴۰] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
[۴۱] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
[۴۲] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
[۴۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ص۱۱۰۳.    
[۴۴] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
[۴۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
[۴۶] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
[۴۷] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
[۴۸] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    

(دیگر منابع:
[۴۹] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
[۵۰] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
[۵۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
[۵۲] ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
[۵۳] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص ۸۱۵.    
[۵۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ص۱۱۰۳.    
[۵۵] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
[۵۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
[۵۷] ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
[۵۸] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
[۵۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
[۶۰] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۱، ص۱۱۸۲.
)
۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۴۴۴.    
۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
۴. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
۶. ↑ ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
۷. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
۸. ↑ ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
۱۰. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
۱۲. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
۱۳. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۴.    
۱۴. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
۱۵. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
۱۶. ↑ ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
۱۷. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
۱۸. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    
۱۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
۲۰. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
۲۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
۲۲. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
۲۳. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۴.    
۲۴. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
۲۵. ↑ ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
۲۶. ↑ ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
۲۷. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
۲۸. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    
۲۹. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
۳۰. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
۳۱. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
۳۲. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
۳۳. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
۳۴. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
۳۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۱۰۳.    
۳۶. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
۳۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    
۳۸. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ص۱۴۴.    
۳۹. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
۴۰. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
۴۱. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
۴۲. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
۴۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ص۱۱۰۳.    
۴۴. ↑ ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
۴۵. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
۴۶. ↑ ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
۴۷. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
۴۸. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۸۱۵.    
۴۹. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۷۵.    
۵۰. ↑ ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۲، ص۱۶۸.    
۵۱. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تبصیر المنتبه، ج۴، ص۱۳۹۳.    
۵۲. ↑ ابن الوردی، عمر بن مظفر، تاریخ ابن الوردی، ص۳۳۹.    
۵۳. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص ۸۱۵.    
۵۴. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ص۱۱۰۳.    
۵۵. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۵۵.    
۵۶. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۷۳.    
۵۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۲، ص۲۷۳.    
۵۸. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۸۵.    
۵۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۵۸۳.    
۶۰. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۱، ص۱۱۸۲.


• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «احمد بن یوسف سلیکی»، ج۳، ص۷۰.


رده‌های این صفحه : درگذشتگان سال 437 (قمری) | درگذشتگان سال 449 (قمری) | شخصیت‌های قرن 5 (قمری) | علمای قرن پنجم | مؤلفان قرن 5 (قمری)
جعبه ابزار