• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اراده انشایی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اراده انشایی به ابراز اراده حقیقی در عالم اعتبار اطلاق می‌شود.



اراده انشایی، مقابل اراده حقیقی بوده و به معنای ابراز اراده حقیقی در عالم اعتبار و مفهوم ، از طریق الفاظ ( ماده امر (ا - م - ر) یا صیغه افعل ) می‌باشد؛ به این بیان که اراده حقیقی، یعنی شوق مؤکد نسبت به مطلوب که به دنبال آن، یا خود شخص برای تحصیل مطلوب حرکت می‌کند و یا این که این شوق، او را به انشای امر وا می‌دارد تا دیگری را برای تحصیل مطلوب برانگیزد؛ صورت اخیر را اراده انشایی می‌گویند؛ برای مثال، شخص تشنه ، برای به دست آوردن آب ، یا خودش حرکت می‌کند، یا این که این اراده حقیقی را در قالب الفاظی ابراز می‌نماید و دیگری را روانه می‌کند تا برای او آب بیاورد.
[۱] بجنوردی، حسن، منتهی الاصول، ج۱، ص۱۱۷.
[۲] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۱، ص۵۶۸.



۱. ↑ بجنوردی، حسن، منتهی الاصول، ج۱، ص۱۱۷.
۲. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۱، ص۵۶۸.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اراده انشایی».



جعبه ابزار