• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ارب

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ارب از مفردات نهج البلاغه، به‌معنای حاجت و طلب می‌باشد.



این کلمه بر وزن (شرف و جسر) در «نهج البلاغه» به معنی حاجت و طلب و رغبت آمده است. از «نهایه» ابن اثیر معلوم می‌شود که هر دو وزن در معنی حاجت به کار رفته است آن حضرت خطاب به طلحه و زبیر فرموده: «و الله ما کانت لی فی الخلافة رغبة و لا فی الولایة اربة و لکنکم دعوتمونی الیها...؛ » به خدا قسم من رغبتی در خلافت و حاجتی در ولایت و حکومت نداشتم بلکه شما مرا به آن خواندید. در این خطبه «اربة» بکسر الف و سکون راء آمده است. و در خطبه‌ای دیگر، با فتح همزه و راء نقل گردیده: «لذّات طربه و بدوات اربه» این کلمه فقط دو بار در «نهج البلاغه» دیده می‌شود.


۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۲۲، خطبه۲۰۵.    
۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۱۳، خطبه۸۳.    



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، «مفردات نهج البلاغه»، ص۳۷.    


رده‌های این صفحه : مفردات نهج البلاغه




جعبه ابزار