• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

استعمال لفظ جمع در معانی متعدد

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



استعمال لفظ جمع در معانی متعدد به بکارگیری لفظ دارای صیغه جمع ، در معانی متعددِ مستقل اطلاق می‌شود.



از اقسام استعمال لفظ در معانی متعدد، استعمال لفظ جمع و اراده معانی متعدد و مستقل است، مثل این که گفته شود: «رأیت عیونا» و از آن، عین باکیه (چشم)، عین جاریه ( چشمه ) و ذهب ( طلا ) اراده شود؛ با این استدلال که جمله «رأیت عیونا» به منزله «رأیت عینا و عینا و عینا» است که می‌توان از هر یک از آنها معنایی خاص اراده کرد.


درباره استعمال لفظ جمع در معانی متعدد، اختلاف وجود دارد:
مرحوم « صاحب معالم » می‌گوید: استعمال لفظ تثنیه و جمع در بیش از یک معنا، جایز بوده و جواز آن به نحو حقیقت است و استعمال لفظ مفرد در بیش از یک معنا جایز بوده، ولی جواز آن به نحو مجاز می‌باشد.
[۱] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۲۳۵.

مرحوم « خویی » می‌گوید: استعمال لفظ تثنیه، جمع و مفرد در بیش از یک معنا جایز است، هر چند این استعمال مخالف ظهور عرفی است و احتیاج به قرینه دارد.
مرحوم « آخوند خراسانی »
[۳] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۵۳.
و مرحوم « مظفر » می‌گویند: استعمال لفظ مفرد، تثنیه و جمع در بیش از یک معنا جایز نیست.
[۶] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۲، ص۴۶۳.
[۷] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۲۳۲.
[۸] مظفر، محمد رضا، المنطق، ص۳۹.
[۹] مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۸۰.



۱. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۲۳۵.
۲. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۲۱۰.    
۳. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۵۳.
۴. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۴۱.    
۵. ↑ اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۵۳.    
۶. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۲، ص۴۶۳.
۷. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۲۳۲.
۸. ↑ مظفر، محمد رضا، المنطق، ص۳۹.
۹. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۸۰.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «استعمال لفظ جمع در معانی متعدد».



جعبه ابزار