• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اسو (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اَسو و اُسْوَة از واژگان بکار رفته در قرآن کریم به معنای سر مشق و مقتدا است. این کلمه ۳ بار در قرآن آمده است.



اَسو به معنای سرمشق و مقتدا است.


در مفردات گوید: آن به خوب و بد هر دو شامل است لذا در قرآن با کلمه «حسنة» توصیف شده است‌ (لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ‌ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ)     یعنی در اعمال و اقوال رسول خدا برای شما سر مشق خوبی هست. این کلمه سه بار در قرآن مجید آمده است. یکی آیه فوق و دومی و سومی در سوره ممتحنه آنجا که سر مشق و مقتدا بودن ابراهیم (علیه‌السّلام) بیان شده است. در اقرب الموارد گوید: «الْاُسْوَةُ: القُدْوَةُ».


۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۷۶.    
۲. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۸۷.    
۳. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۷۶.    
۴. ↑ احزاب/سوره۳۳، آیه۲۱.    



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «اسو»، ج۱، ص۸۷    






جعبه ابزار