• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اصل حکمی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اصل حکمی اصل جاری در حکم قضیّه، مقابل اصل موضوعی و اصطلاحی اصولی است که در بخش اصول عملی از آن سخن رفته است.




به اصولی که در حکم قضیّه جاری شده و حکم شرعی را اثبات و یا نفی می‌کنند اصل حکمی گویند، در مقابل اصولی که موضوع حکمی را اثبات و یا نفی می‌کنند.



اصولی که در احکام جاری می‌شوند، بسیارند مانند اصل طهارت، اصل اباحه و حلیّت، اصل برائت و استصحاب ( اصل). برای مثال، اگر در طهارت آبی که به حدّ کر نرسیده و حالت سابقۀ آن نیز معلوم نیست شک کنیم، اصل طهارت که اصل حکمی است جاری و طهارت آب ثابت می‌شود، ولی اگر حالت سابقۀ آن نجاست بوده، استصحاب نجاست جاری و نجاست آب مشکوک ثابت می‌گردد. یا اگر در حلیّت آب میوه شک شود، با جریان اصل اباحه، حلیّت آن ثابت می‌شود.



در صورتی که قضیّه‌ای مجرای دو اصل حکمی و موضوعی واقع شود، تقدّم با اصل موضوعی است، مانند تقدّم استصحاب کریّت آب بر استصحاب‌ نجاست چیزی که با آن آب، شسته شده است( اصل موضوعی).


 
۱. ↑ فرائد الاصول ج۳، ص۴۰۵    
۲. ↑ الموسوعة الفقهیة المیسّرة ج۳، ص۵۰۳.    




فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۱، ص۵۲۰-۵۲۱.    



رده‌های این صفحه : استصحاب




جعبه ابزار