• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اطلاق اثباتی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اطلاق به حسب عالم دلالت و مقام اثبات را اطلاق اثباتی گویند.



اطلاق در دو مقام تصور دارد:
۱. مقام ثبوت یا عالم لحاظ؛
۲. مقام اثبات یا مقام اقامه دلیل.


اطلاق اثباتی، آن است که دلیلی برای تقیید اقامه نشده باشد، مثل این که مولا بگوید: «اکرم العالم» و دلیلی بر تقیید مفهوم عالم اقامه نکند. تقابل بین اطلاق و تقیید اثباتی، از نوع تقابل عدم و ملکه است؛ یعنی عدم ذکر قید، در حالی که آوردن آن ممکن بوده است. اطلاق اثباتی بر اطلاق ثبوتی دلالت دارد.
[۲] مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۲۰۶.



۱. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۲۳۷.    
۲. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۲۰۶.
۳. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۵، ص۳۶۴.    



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اطلاق اثباتی».



جعبه ابزار