• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

انسداد2

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


انسداد به بسته بودن راه علم و علمی به احکام شرعی در عصر غیبت اطلاق می‌شود.


«انسداد» در لغت به معنای بسته بودن، مقابل «انفتاح» به معنای باز بودن است و در اصطلاح اصولی ، به معنای بسته بودن راه علم و علمی به احکام شرعی به روی مکلفان در عصر غیبت است؛ به بیان دیگر، راه‌های قطعی و علمی (ظنی معتبر) دست یابی به احکام شرعی، بر مکلفان بسته است.
درباره احکام اعتقادی و اصول عقاید ، هم چون شناخت خداوند و صفات او و شناخت پیامبران علیه‌السّلام، همه علمای اصول معتقد به انفتاح هستند؛ بنابراین، بحث انسداد باب علم و انفتاح آن فقط در مورد احکام شرعی فرعی مطرح است.
[۱] مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۸۸.    


درباره انسداد، سه دیدگاه وجود دارد:
۱. انفتاح باب علم به احکام شرعی؛ دیدگاه « سید مرتضی » و پیروان او که به آن‌ها « انفتاحیون حقیقی » می‌گویند این است که نسبت به بیشتر احکام شرعی، باب علم باز است؛
۲. انسداد باب علم و انفتاح باب علمی ؛ دیدگاه مشهور اصولیون این است که باب علمی ( ظن خاص ) باز است و به همین خاطر به بحث از حجیت ظن مطلق نیاز نیست. این گروه را « انفتاحیون حکمی » می‌نامند؛
۳. انسداد باب علم و علمی؛ گروهی از اصولیون متاخر ، هم چون مرحوم « میرزای قمی » و اصحاب او، طرفدار انسداد باب علم و علمی بوده و به حجیت مطلق ظن اعتقاد دارند. این گروه را « انسدادیون حقیقی » می‌نامند.
[۲] نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ص۱۴۳.
[۳] خمینی، روح الله، تهذیب الاصول، ج۲، ص۷.    
[۴] صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۶۹.    
[۵] انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۱، ص۱۸۳.


۱. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۸۸.    
۲. ↑ نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ص۱۴۳.
۳. ↑ خمینی، روح الله، تهذیب الاصول، ج۲، ص۷.    
۴. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۶۹.    
۵. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۱، ص۱۸۳.


فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «انسداد».



جعبه ابزار