بدائیه (فرهنگ فرق اسلامی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
بدائیه فرقهای از
شیعه دانسته شدهاند که
بداء را به معنای تغییر اراده الهی و پشیمانی
خداوند میپندارند و خلافت
خلفای ثلاثه را بر همین اساس تفسیر میکنند.
امامیه بداء را به معنای
نسخ و تغییر مقدرات بر اساس مصالح الهی میدانند و نمونه آن را در تغییر امر امامت
اسماعیل، فرزند
امام صادق (علیهالسلام)، بیان کردهاند.
بدائيه فرقى از «شيعه» هستند كه بداء را بر خداى تعالى تجويز نمايند و گويند خدا بعضى از اشياء را اراده مىكند و پشيمان مىشود و خلافت خلفاى ثلاثه بر همين جمله است.
شيعه اماميه اين تعبير را درست نمىدانند و بنا بر اصل:
(يَمْحوا اللّٰهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ) بداء را بر خدا جايز دانند، زيرا بنا بر مصالح
کونیّه خداوند هرگاه بخواهد مىتواند امرى را
باطل سازد و به جاى آن، امرى ديگر را بر قرار فرمايد.
در اين صورت بداء به معنى نسخ است چنانكه خداوند امامت اسماعيل را «نسخ» فرمود و درباره او بداء حاصل شد و در آنباره حضرت صادق (علیهالسلام) فرموده است:
«ما بداء اللّٰه فى شیء كما بدا اللّه فى اسماعيل ابنى.»
•
مشکور، محمدجواد؛ مدیرشانهچی، کاظم، فرهنگ فرق اسلامی، ج۱، ص۹۸.
