• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

بقاء

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بَقَاء (به فتح باء و قاف) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای ماندن، ثبات، باقی ماندن و استمرار می‌باشد که حضرت علی (علیه‌السلام) در موارد گوناگونی از این واژه استفاده نموده است.



بَقَاء (به فتح باء و قاف) به معنای ماندن آمده است.


امام (صلوات‌الله‌علیه) در بیانی می‌فرماید: «یا کمیل هلک خزّان الاموال و هم احیاء و العلماء باقون ما بقی الدهر...»


این واژه به صورت فعل، مصدر، اسم فاعل و...، پرتکرار در «نهج البلاغه» آمده است.


۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۹۶، حکمت۱۴۷.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «بَقَاء»، ص۱۴۸.    






جعبه ابزار