بقلیه - پیروان ابوحاتم (فرقه‌های اسلامی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
بَقْلیه، فرقه‌ای از
قرامطه بودند که در سال
۲۹۵ ه.ق به رهبری ابوحاتم پدید آمدند و به گیاه‌خواری و پرهیز از کشتن حیوانات و خوردن گوشت باور داشتند.
آنان به رهبری مسعود بن حرّیث به غارت مردم پرداختند و در سال
۳۱۶ ه.ق سپاه عباسی به فرماندهی هارون بن غریب با آنان جنگید و بسیاری از ایشان را کشت.
بقلیه در این نبرد پرچمی سفید با آیاتی از
قرآن درباره رهایی
بنی‌اسرائیل از
فرعون داشتند.
بقليه فرقه‌اى از «قرامطه» و گياه‌خوار بودند كه در سال ۲۹۵ (هجری قمری) به پيشواى مردى كه او را ابوحاتم مى‌خواندند پيدا شدند.
گويند كه: وى بر پيروان خود خوردن تره و شلغم را
حرام كرده بود و مى‌گفت تنها بايد به خوردن سبزيجات اكتفا نمایيد و ايشان را از كشتن حيوانات و خوردن گوشت آن‌ها منع كرد، از اين جهت آن فرقه را «
بقليه» خوانند.
گويند كه:
بقليه با همسايگان بدوى خود همداستان شدند و به پيشوايى مسعود بن حرّيث در بيرون كوفه به غارت مردم و گرفتن اموال ايشان پرداختند.
مقتدر خلیفه عباسی در سال ۳۱۶ (هجری قمری) لشكرى به سردارى هارون بن غريب به جنگ ايشان فرستاد و بسيارى از آنان را بكشت.
«
بقليه» در اين جنگ پرچمى سفيد داشتند كه بر آن آياتى از قرآن كريم در رهايى بنى اسرائيل از دست فرعون نقش شده بود.
•
مشکور، محمدجواد؛ مدیرشانه چی، کاظم، فرهنگ فرق اسلامی، ج۱، ص۱۰۵.
