• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

تبری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بیزاری جستن از دشمنان خدا را تبرّی گویند. از عنوان تبرّی به مناسبت در باب طهارت و صلات سخن رفته است.




تبرّی اصطلاحی کلامی در برابر تولّی از آموزه‌های اسلام بویژه نزد شیعۀ امامیّه است. تبرّی از ریشۀ «برء» است و در زبان فارسی بیشتر به صورت «تبرّا» به کار می‌رود.



تبرّی ریشه در قرآن کریم دارد و «برائت» نام یک سورۀ قرآن است که با برائت خدا و پیامبرش از مشرکان آغاز می‌گردد.
در روایات نیز بر اهمیّت مسئلۀ تبرّی، فراوان تأکید شده است. در حدیثی از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله، تبرّی از مهم‌ترین و استوارترین رشته‌های ایمان ذکر شده است.
و در روایتی از امام صادق علیه‌السّلام به وجوب برائت از مخالفان دین خدا و دوستان دشمنان خدا تصریح شده است.
[۲] الإعتقادات فی دین الإمامیة، ص۸۶.

در روایتی دیگر از ایشان، حقیقت ایمان، تبرّی همراه با تولّی- که مفهوم متضاد و مخالف آن است- دانسته شده است.
[۳] بحارالأنوار ج۶۶، ص۲۴۱.




دشمنان خدا عبارتند از مشرکان، کافران و کسانی که منکر امامت و ولایت امامان معصوم علیهم‌السّلام هستند.



تبرّی از دشمنان خدا، واجب است؛
[۴] بدایع الکلام، ص۲۶۴.
[۵] مرآة العقول ج۸، ص۲۵۹.
[۷] التعلیقة علی المکاسب ج۱، ص۲۳۲.
بلکه از مهم‌ترین ارکان دین به شمار می‌آید
[۸] مرآة العقول ج۱۲، ص۱۱۴.
و تحقّق بخش ایمان (به معنای خاص آن) است.
[۹] البیان، ص۲۴۱.




تبرّی از اموری است که به محتضر و میّت، تلقین می‌شود.
[۱۰] >کشف الغطاء ج۲، ص۲۵۱.
[۱۱] کشف الغطاء ج۲، ص۲۸۹.




از اعمال شب و روز جمعه تبرّی از گمراهان و دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السّلام است.


 
۱. ↑ وسائل الشیعة ج۱۶، ص۱۷۷.    
۲. ↑ الإعتقادات فی دین الإمامیة، ص۸۶.
۳. ↑ بحارالأنوار ج۶۶، ص۲۴۱.
۴. ↑ بدایع الکلام، ص۲۶۴.
۵. ↑ مرآة العقول ج۸، ص۲۵۹.
۶. ↑ وسائل الشیعة ج۱۶، ص۱۷۶.    
۷. ↑ التعلیقة علی المکاسب ج۱، ص۲۳۲.
۸. ↑ مرآة العقول ج۱۲، ص۱۱۴.
۹. ↑ البیان، ص۲۴۱.
۱۰. ↑ >کشف الغطاء ج۲، ص۲۵۱.
۱۱. ↑ کشف الغطاء ج۲، ص۲۸۹.
۱۲. ↑ الکافی فی الفقه، ص۱۵۳.    




فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۲، ص۳۳۷.    




جعبه ابزار