• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ترادف1

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ترادف به دلالت دو یا چند لفظ بر معنای واحد اطلاق می‌شود.



ترادف، در لغت به معنای سوار شدن بر اسب ، پشت سر دیگری است و در اصطلاح ، به دلالت دو یا چند لفظ بر یک معنا گفته می‌شود؛ به بیان دیگر، به اتحاد دو یا چند لفظ در معنا و اختلاف آنها در لفظ ، ترادف می‌گویند، مانند: انسان و بشر .


درباره امکان ترادف، میان علما اختلاف است؛ جمعی به استحاله ترادف معتقد بوده و وضع چند لفظ برای یک معنا را منکر می‌باشند. ولی بیشتر علما به امکان ترادف اعتقاد دارند و بهترین دلیل بر امکان را، وقوع آن می‌دانند. اینان در چیستی منشا پیدایش الفاظ مترادف ، اختلاف دارند؛ برخی معتقدند منشا آن وضع واضع واحد است و بعضی دیگر معتقدند منشا آن وضع افراد متعدد در زمان‌ها و مکان‌های مختلف است، و هنگامی که لغت شناسان، لغات قبایل مختلف را جمع کردند، متوجه ترادف شدند.
[۳] فیض، علیرضا، مبادی فقه و اصول، ص۹۱.
[۴] سجادی، جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۴۷.
[۵] اسنوی، عبد الرحیم بن حسن، التمهید فی تخریج الفروع علی الاصول، ص۱۶۱.
[۶] خضری، محمد، اصول الفقه، ص۱۶۸.



۱. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۳۸.    
۲. ↑ اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۳۲.    
۳. ↑ فیض، علیرضا، مبادی فقه و اصول، ص۹۱.
۴. ↑ سجادی، جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۴۷.
۵. ↑ اسنوی، عبد الرحیم بن حسن، التمهید فی تخریج الفروع علی الاصول، ص۱۶۱.
۶. ↑ خضری، محمد، اصول الفقه، ص۱۶۸.



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ترادف».



جعبه ابزار